Και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάνεις;

Η ζωή είναι περίπλοκη. Κανένας μας δεν είναι μόνο ο Γιώργος, μόνο η Μαρία, μόνο η Ελένη. Είμαστε πολλά άλλα πράγματα μαζί που μας κάνουν σύνθετους. Είμαστε Έλληνες, Χριστιανοί, απόγονοι μιας συγκεκριμένης οικογένειας, πτυχιούχοι εκείνης της σχολής που αλλιώς τη νομίζαμε όταν μπήκαμε.

Και ταυτόχρονα είμαστε πολλά παραπάνω από το άθροισμα των μερών μας. Όλοι χτίζουμε μια μοναδική προσωπικότητα μέσα από πολλαπλές ταυτότητες, που είναι αποτέλεσμα συμπτώσεων και επιλογών. Μια από αυτές είναι και η σεξουαλικότητα και καταλαμβάνει ένα σεβαστό κομμάτι της ζωής μας, που αξίζει να το αντιμετωπίζουμε με προσοχή.

Ναι, είμαι ομοφυλόφιλος/αμφιφυλόφιλος και είναι χάσιμο χρόνου να προσπαθώ να αποδείξω το αντίθετο. Είναι άλλωστε μέρος μόνο της ταυτότητάς μου, όχι το είναι μου ολόκληρο.

Είμαι ο Γιώργος, Έλληνας, Χριστιανός, απόγονος μιας συγκεκριμένης οικογένειας, πτυχιούχος εκείνης της σχολής που αλλιώς τη νόμιζα όταν μπήκα και ομοφυλόφιλος. Κάποιοι θα ακούσουν μαζί τις λέξεις Χριστιανός και ομοφυλόφιλος και θα παραξενευτούν. Ίσως πουν ότι αντιμετωπίζω κάποια ψυχική σύγκρουση, ή «γνωστική ασυμφωνία» για τους πιο ψαγμένους. Άλλοι ίσως συμπεράνουν ότι είμαι αμαρτωλός και πλανεμένος, αφού πώς είναι δυνατόν ένας Χριστιανός να είναι ομοφυλόφιλος;;!

Στερεότυπα δηλαδή.

• Το στερεότυπο του Χριστιανού που σε όλα είναι απονήρευτος, δεν έχει ποτέ πειρασμούς και τρέχει από μοναστήρι σε μοναστήρι.
• Και το στερεότυπο του ομοφυλόφιλου που είναι πνευματικά αδιάφορος, ζει για να απολαμβάνει τις ηδονές και δεν αφήνει pride πανελληνίως που να μην δώσει το παρών!

Λες και όσοι είμαστε πιστοί δεν νιώθουμε ποτέ σεξουαλική έλξη. Ή λες και επειδή είμαστε ομοφυλόφιλοι δεν έχουμε ποτέ πνευματικές ανησυχίες.

Αλλά αυτά όλα διαψεύδονται από τις στατιστικές. Η μεγάλη πλειοψηφία των Χριστιανών νιώθει σεξουαλική έλξη, για αυτό άλλωστε και η Εκκλησία φροντίζει να μας προστατέψει, προτείνοντας το μυστήριο του γάμου (Α΄ Κορ. 7:9). Άλλο που για τους ομοφυλόφιλους που στερούνται την έλξη προς το διαφορετικό, η ποιμαντική τελειώνει με συστάσεις για νηστεία και προσευχή… Όμως, οι μισοί περίπου ομοφυλόφιλοι επιλέγουμε να παραμένουμε θρησκευόμενοι, με τουλάχιστον 2 στους 5 να θεωρούν τη θρησκεία σημαντική στη ζωή τους ¹Conron, K. J., Goldberg, S. K., & O’Neill, K. K. (2020). Religiosity among LGBT adults in the US (Vol. 2). Williams Institute, UCLA School of Law. Η υπόθεση λοιπόν ότι οι ομοφυλόφιλοι δεν μπορούν να είναι Χριστιανοί (ή και το αντίθετο) αποτυγχάνει μία στις δύο φορές.

Κι αυτό δεν είναι υπόθεση, είναι η ζωή μου! Είμαι ομοφυλόφιλος και Χριστιανός. Θέλω να ζήσω με τον Χριστό και να τον έχω στη ζωή μου. Κι όμως βλέπω ότι αυτή η έλξη δεν λέει να φύγει παρ’ όλο τον αγώνα μου. Ατονεί, γίνεται διαχειρίσιμη αλλά είναι εδώ. Κι ας ξέρω ότι η σεξουαλική έκφραση δεν είναι πάντα καλή κι απελευθερωτική. Κι ότι οι σεξουαλικοί καταναγκασμοί τείνουν να χρονίζουν, ακριβώς επειδή διαιωνίζουν κάποιο τραύμα μας.

Αλλά στην τελική κανείς και τίποτα δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη σχέση μου με τον Χριστό, την εμπιστοσύνη μου στη φροντίδα του, τις γελαστές ματιές προς τον ουρανό ή τις εσπερινές προσευχές μας.

Η χριστιανική ζωή έχει ένα κόστος. Μα η αξία της είναι μεγάλη και όποιος τη γεύτηκε μια φορά, δεν μπόρεσε ποτέ να την ξεχάσει. Είτε ομοφυλόφιλος είτε ετεροφυλόφιλος, ο Χριστιανός θα προσπαθήσει να αποφύγει τις αμαρτωλές πράξεις. Γιατί μέσα μας νιώθουμε αυτό που είπε ο Χριστός:

Τι έχει να ωφεληθεί ο άνθρωπος, αν κερδίσει τον κόσμο όλο, αλλά ζημιωθεί την ψυχή του; Ή τι θα δώσει ο άνθρωπος αντάλλαγμα για την ψυχή του;

Κατά Μάρκο 8:36-37

Ή όπως πολύ ωραία το έγραψε ο μεγάλος Αλεξανδρινός:

Αυτά πού θα σ’ τα δώσει ο Αρταξέρξης, αυτά πού θα τα βρεις στη σατραπεία· και τί ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις;

Η Σατραπεία

Σ’ αυτό το ποίημα ο Καβάφης περιγράφει μια αγωνία που μοιάζει σαν τη δική μας. Όπως και στην αρχαία Αθήνα, έτσι και σ’ αυτόν τον αγώνα που επιλέξαμε, είναι φρικτή η μέρα που αφέθηκες κι ενδίδεις. Φρικτή γιατί αυτά που παίρνεις αντάλλαγμα μπορεί σε κάποιους να φαντάζουν εντυπωσιακά, αλλά εσύ ξέρεις πως δεν μπορούν να αναπληρώσουν αυτά που χάνεις: Την αγορά, το θέατρο και τους στεφάνους.

Μα στην πνευματική ζωή δεν βασιλεύει η απελπισία ούτε η κατήφεια. Σε αντίθεση με την αρχαία Αθήνα, εδώ η επιστροφή είναι δυνατή. Μπορείς να επιστρέψεις στον Χριστό, κι αυτός είναι ήδη έτοιμος να βγει στον δρόμο και να σ’ αγκαλιάσει. Και να σου δώσει ξανά εκείνα τα άλλα που ζητεί η ψυχή σου.

Τι λες λοιπόν; Γυρίζουμε;

Cover: Adobe Stock/Armin Staudt

Σημειώσεις και αναφορές

• 1
  Conron, K. J., Goldberg, S. K., & O’Neill, K. K. (2020). Religiosity among LGBT adults in the US (Vol. 2). Williams Institute, UCLA School of Law ↩︎