Η γλώσσα είναι ένας προσυμφωνημένος κώδικας επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Για να μπορούμε όμως να συνεννοηθούμε, πρέπει να έχουμε θέσει κοινούς ορισμούς για τις λέξεις που χρησιμοποιούμε. Αλλιώς μπορεί κάλλιστα να παρεξηγήσουμε αυτό που λέει ο άλλος και να καταλήξουμε σε εντελώς διαφορετικά συμπεράσματα, χρησιμοποιώντας τις ίδιες λέξεις. Ομοφυλοφιλία, λοιπόν, είναι η ερωτική έλξη προς άτομα του ίδιου φύλου. Είναι μια έλξη που αναπτύσσεται κατά την πρώιμη ηλικία ενός ανθρώπου και μέχρι την εφηβεία του, χωρίς στις περισσότερες περιπτώσεις αυτός να το επιδιώκει ή να το επιλέγει. Είναι μια έλξη εγγεγραμμένη στις εγκεφαλικές συνάψεις, που δεν εξαρτάται από τη θέληση του προσώπου και σχετίζεται, μεταξύ άλλων, με μια μαθημένη συμπεριφορά.

Αν στην παραπάνω παράγραφο αντικαταστήσουμε τις λέξεις «ομοφυλοφιλία» και «ίδιου» με τις λέξεις «ετεροφυλοφιλία» και «αντίθετου», θα δούμε ότι ο ορισμός της ετεροφυλοφιλίας παραμένει ακριβής. Η ετεροφυλοφιλία, όπως και η ομοφυλοφιλία, αναπτύσσεται ανεξάρτητα από τη θέληση του προσώπου για λόγους βιολογικούς και ψυχολογικούς. Δεν είναι αποτέλεσμα επιλογής, ούτε είναι, απαραίτητα, κάτι καλό ή κακό. Φυσικά, η ετεροφυλοφιλία είναι κάτι που δόθηκε από το Θεό στους ανθρώπους για τη διαιώνιση του ανθρώπινου είδους. Έχει τη φυσική και νόμιμη ενέργειά της μέσα στον Ορθόδοξο γάμο. Μπορεί όμως κι αυτή να αποτελέσει αφορμή για άπειρες αμαρτίες.

Η λέξη «αμαρτία», όπως είναι γνωστό, έχει περιεχόμενο θρησκευτικό με προέλευση χριστιανική. Είναι μια αποτυχία του προσώπου να έρθει και να ζήσει σε επικοινωνία με τον Τριαδικό Θεό, μία πράξη που υπονομεύει τις πνευματικές προοπτικές του προσώπου και δημιουργεί διαρκείς τάσεις που δυσχεραίνουν την αγαπητική συμβίωση με τους συνανθρώπους του.

Εφ’ όσον η αμαρτία αποτελεί θρησκευτικό όρο, για να πούμε ότι μία πράξη είναι αμαρτία, πρέπει να ανατρέξουμε στις πηγές της Ορθόδοξης χριστιανικής πίστης, δηλ. την Αγία Γραφή και την Παράδοση της Εκκλησίας, όπως αυτή αποτυπώνεται στα κείμενα των Πατέρων και των Αγίων. Αναφέρεται όμως στα κείμενα αυτά η «ομοφυλοφιλία» ως αμαρτία; Η αλήθεια είναι ότι, όσο κι αν ψάξουμε, δε θα βρούμε τον όρο «ομοφυλοφιλία» στην Αγία Γραφή, τα πατερικά κείμενα και τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας.

CC (BY-NC-ND) dаrii
 CC (BY-NC-ND) dаrii

Αυτό που όντως βρίσκουμε είναι η λέξη «αρσενοκοιτία», που αναφέρεται στη σεξουαλική πράξη μεταξύ αρρένων και ευρύτερα στις αφύσικες σεξουαλικές πράξεις μεταξύ ανθρώπων. Η λέξη αυτή αναφέρεται ή περιγράφεται στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, στα πατερικά κείμενα και τους Ιερούς Κανόνες με αδιαφοροποίητα αρνητικό πρόσημο. Αυτό συμβαίνει, γιατί η Ορθόδοξη πίστη αντιλαμβάνεται τον άνθρωπο ως πλάσμα του Θεού και το ανθρώπινο σώμα ως θείο δημιούργημα. Όλη η σεξουαλική λειτουργία του ανθρώπου έχει σχεδιαστεί από το Θεό, για να εξυπηρετεί τους λόγους της διαιώνισης του ανθρώπινου είδους. Τι άλλο νόημα έχει εξ άλλου η αναπαραγωγική δύναμη της εκσπερμάτισης που σφραγίζει κάθε σεξουαλική πράξη;

Επομένως, για την Ορθοδοξία, κάθε σεξουαλική ενέργεια που παραβιάζει την αναπαραγωγική διαδικασία (είτε αυτή είναι αυνανισμός είτε πρωκτικό ή στοματικό σεξ είτε κολπικό σεξ με χρήση αντισυλληπτικών μέσων) αποτελεί αμαρτία, δηλ. αποτυχία στη σχέση του ανθρώπου με το Θεό, με τους συνανθρώπους και με τον εαυτό του. Αυτό δεν περιορίζεται αποκλειστικά στο σεξ μεταξύ ομοφύλων. Μάλιστα, ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο έργο του «Εξομολογητάριον» καταγράφει ότι το πρωκτικό σεξ είναι μεγαλύτερη αμαρτία, όταν ενεργείται μεταξύ ετερόφυλων ζευγαριών, παρά όταν ενεργείται από ομόφυλους. Στο πλαίσιο αυτό, είναι λανθασμένη η ρητορική των ποιμένων εκείνων της Εκκλησίας, που καταδικάζουν μονομερώς τις ομοφυλοφιλικές πράξεις, γιατί οι ίδιες πράξεις μπορούν να αποτελέσουν μεγαλύτερη αμαρτία, όταν διαπράττονται μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας.

Είναι λοιπόν αδιαμφισβήτητη η διιστορική απαξίωση της «αρσενοκοιτίας» ως αμαρτίας στην παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Κάθε σαρκική πράξη που παραβιάζει την αναπαραγωγική διαδικασία αποτελεί μεγάλη αμαρτία. Τι συμβαίνει όμως με την «ομοφυλοφιλία»; Αν ένας άνδρας είναι «ομοφυλόφιλος» και διαπράττει αρσενοκοιτικές πράξεις, τότε είναι ένοχος αμαρτίας. Ισχύει όμως το ίδιο στην περίπτωση που ένας άνδρας αισθάνεται ερωτική έλξη για τους άλλους άνδρες, αλλά, πιστός στη χριστιανική του πίστη, αρνείται να διαπράξει αρσενοκοιτικές αμαρτίες; Είναι και πάλι αμαρτωλός; Δηλαδή είναι αμαρτωλή από μόνη της η «ομοφυλοφιλία» ή η αμαρτία έγκειται μόνο στις αρσενοκοιτικές πράξεις;

Όπως είπαμε, η ίδια η λέξη «ομοφυλοφιλία» δεν απαντάται πουθενά στα ορθόδοξα κείμενα. Αλλά και η έννοια της ομοφυλοφιλίας ως έλξη προς το ίδιο φύλο, ανεξάρτητη της ανθρώπινης θέλησης, δεν καταδικάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί στην πατερική γραμματεία, για να υπάρχει αμαρτωλή ενοχή, πρέπει να υπάρχει συγκατάθεση του προσώπου στην αμαρτία, δηλαδή ο άνθρωπος να επιλέγει ηθελημένα να ενεργήσει σύμφωνα με τους πειρασμούς του, είτε αυτοί προέρχονται από τον εαυτό του είτε από το περιβάλλον του είτε απ’ ευθείας από το διάβολο. Μάλιστα, ο άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης υποστηρίζει ότι ο πειρασμός από μόνος του, όχι μόνο δεν είναι αμαρτία, αλλά αποτελεί μια δοκιμασία, που μπορεί να αποβεί σε έπαινο και νίκη του προσώπου.

Υπ’ αυτή τη θεώρηση, η ομοφυλοφιλία από μόνη της, ως μια κατάσταση που δεν επιλέγεται από το πρόσωπο, δεν καθιστά τον άνθρωπο αμαρτωλό. Μπορεί, ανάλογα με την ελεύθερη στάση του απέναντί της, να αποτελέσει αφορμή αμαρτίας ή αφορμή σωτηρίας. Οι ομοφυλόφιλοι, λοιπόν, εξ υπαρχής, δεν είναι αμαρτωλοί και δεν πρέπει να καταδικάζονται ούτε να στιγματίζονται ως τέτοιοι. Οι ομοφυλόφιλοι έρχονται αντιμέτωποι με έναν πειρασμό, ο οποίος, όπως ακριβώς με τους ετεροφυλόφιλους, μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη και θανάσιμη αμαρτία. Όπως, λοιπόν, δεν μπορούμε να λέμε ότι ένας ετεροφυλόφιλος άνδρας είναι αμαρτωλός, επειδή του αρέσουν οι γυναίκες, έτσι δεν μπορούμε να πούμε ότι ένας ομοφυλόφιλος είναι αμαρτωλός, επειδή του αρέσουν οι άνδρες.

CC (BY-SA) Gregorio Puga Bailón
 CC (BY-SA) Gregorio Puga Bailón

Για την Ορθοδοξία, σημασία έχουν οι πράξεις και τα κίνητρα του προσώπου. Όπως ένας ετεροφυλόφιλος άνδρας καθίσταται αμαρτωλός, όταν «αρσενοκοιτήσει» με τη σύζυγό του (ή όταν συγκατατεθεί για κάτι τέτοιο στο νου του), έτσι και ο ομοφυλόφιλος καθίσταται αμαρτωλός, μόνο όταν αρσενοκοιτήσει ή συγκατατεθεί βουλητικά για κάτι τέτοιο. Δεν είναι όμως σε πλεονεκτική θέση ο ετεροφυλόφιλος; Τουλάχιστον αυτός μπορεί να έχει σεξουαλικές σχέσεις με την ενωμένη μυστηριακά σύζυγό του, χωρίς να αμαρτάνει. Ναι, ισχύει αυτό. Αλλά ταυτόχρονα οι ετεροφυλόφιλοι έχουν εξ αρχής λόγω των έλξεών τους μια πολύ μεγαλύτερη δεξαμενή προσώπων δυνητικά διαθέσιμων να αμαρτήσουν μαζί τους, σε σύγκριση με τους ανθρώπους που έλκονται μόνο από το δικό τους φύλο. Γι’ αυτό οφείλουν και αυτοί σε όλη τους τη ζωή να εγκρατεύονται και να προσέχουν, όπως και οι ομοφυλόφιλοι.

Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι αμαρτία. Ο ομοφυλόφιλος δεν είναι αμαρτωλός εξ αιτίας της έλξης του προς το ίδιο φύλο. Είναι ένας εν δυνάμει αμαρτωλός ή ένας εν δυνάμει άγιος. Το τι από τα δύο θα γίνει το καθορίζουμε μόνοι μας με τις επιλογές μας.

2
Άφησε ένα σχόλιο

avatar
2 Σχολιαστές
Γιώργος Δ.DIDO PAPADOPOULOU Πρόσφατοι σχολιαστές
  Εγγραφή  
Θέλω να ενημερώνομαι για
DIDO PAPADOPOULOU
Επισκέπτης
DIDO PAPADOPOULOU

Οχι ,είναι αμαρτία σύμφωνα με τα δόγματα. εκτρέπεται η αναπαραγωγή . Κοινωνία ομόφυλων εξαφανίζει το είδος του. Μάλλον δέχομαι ψυχολογικούς λόγους που χρήζουν κοινωνικής στήριξης .