“Τιμή προς τον μάρτυρα είναι η μίμηση του μάρτυρα”, λέει μια εκκλησιαστική παροιμία και είναι πραγματικά αυτός ένας από τους βασικούς λόγους που η Ορθόδοξη Εκκλησία προβάλλει καθημερινά τις ζωές των αγίων με τόσο μεγάλη έμφαση. Αυτός είναι ο λόγος που οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί αποκτούμε έναν άγιο προστάτη με τη βάπτισή μας και ο τελικός λόγος στον οποίο αποσκοπεί η ευλάβεια των πιστών προς τους αγίους.

Οι άγιοι είναι τα μεγάλα μας αδέρφια, είναι αυτοί που πρώτοι αγωνίστηκαν και νίκησαν στον αγώνα που δίνουμε κι εμείς σήμερα, είναι τα πρότυπα που μελετάμε για να τα αντιγράψουμε και να κερδίσουμε κι εμείς τη σωτηρία.

Στον αγώνα μας ως Χριστιανοί που μας ελκύει το ίδιο φύλο, πολλές φορές νιώσαμε την ανάγκη να εμπνευστούμε από κάποιο πρότυπο που αγωνίστηκε όπως κι εμείς. Υπάρχουν βέβαια πολλά πρότυπα στους τοίχους των εκκλησιών και στα στασίδια τους. Άγιοι που θριαμβεύουν στους ουρανούς, που πάλεψαν με το σεξουαλικό ένστικτο και κατάφεραν να το υποτάξουν στον ηγεμόνα νου. Αλλά και ζωντανοί αγωνιστές του Χριστού, οι σύγχρονοι φίλοι μας, ομοφυλόφιλοι και μη, που μέσα σε μια κοινωνία που αντιμετωπίζει τον έρωτα με όρους κατανάλωσης αυτοί επιλέγουν να υπερβαίνουν τις καύλες τους για χάρη του ανώτερου έρωτα προς Εκείνον.

Πώς να το κάνουμε όμως; Όπως οι γιατροί θέλουν να έχουν προστάτη τους έναν άγιο γιατρό, όπως οι στρατιωτικοί θέλουν προστάτη τους έναν άγιο στρατιώτη, έτσι κι εμείς που βγήκαμε ομοφυλόφιλοι ή αμφιφυλόφιλοι θέλουμε προστάτη άγιο που να έχει νιώσει τις έλξεις προς το ίδιο φύλο. Θα μου πείτε, βέβαια, ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι επάγγελμα –παρ’ ότι μερικοί την έχουν δει κι έτσι–, αλλά σίγουρα υπάρχουν μέρες στη ζωή μας που διεκδικεί πολύωρη απασχόληση.

Είναι πράγματι εύλογη η επιθυμία μας για έναν άγιο που να μπορεί να μας νιώσει. Άλλωστε λατρεύουμε έναν Θεό που επέλεξε να γίνει άνθρωπος και όχι έναν θεό που “να μην μπορεί να συμμεριστεί τις αδυναμίες μας”. Λατρεύουμε Κάποιον που “έχει δοκιμαστεί σε όλα, επειδή έγινε άνθρωπος σαν κι εμάς, χωρίς όμως να αμαρτήσει”. Για αυτό και μπορούμε να “πλησιάζουμε με θάρρος τον θρόνο του Θεού, για να μας σπλαχνιστεί και να μας δωρίσει τη χάρη του, την ώρα που τη χρειαζόμαστε” (Εβραίους 4:15-16).

Eίναι πολύ αποθαρρυντικό να μην έχουμε έναν ομοφυλόφιλο άγιο. Είναι άραγε τόσο δύσκολη η σωτηρία των ομοφυλόφιλων, που επί είκοσι αιώνες δεν κατάφερε ούτε ένας για δείγμα να μπει στο συναξάρι; Όσο φιλότιμα και να το δεις, η αποθάρρυνση παραμένει.

Κι όμως, υπάρχει ένας άγιος που ένιωθε έλξη για το ίδιο φύλο, που είχε πολλές σεξουαλικές εμπειρίες με άντρες και που κατάφερε όλα αυτά να τα αφήσει στα πόδια του Κυρίου μας. Είναι ο άγιος Νήφων επίσκοπος Κωνσταντιανής.

Αγιολογικές πηγές

Ο βίος του αγίου Νήφωνα λείπει από τα Μηναία. Γι’ αυτό και ο εντοπισμός του δεν είναι εύκολη υπόθεση. Σώζεται ωστόσο σε περισσότερα από 20 βυζαντινά χειρόγραφα και σε πολλές μεταβυζαντινές πηγές, ενώ έχει μεταφραστεί εκτενώς και στις σλαβικές γλώσσες.

Το παλαιότερο χειρόγραφο χρονολογείται στον 12ο αιώνα και σώζεται στη Μονή του Αγίου Παντελεήμονα στο Άγιο Όρος. Παράλληλα με αυτόν τον Βίο που γράφτηκε από κάποιον Πέτρο ιερομόναχο (Vita, BHG 1371z) κυκλοφόρησε και μία συντομότερη εκδοχή (Vita brevior, BHG 1372), η οποία και επικράτησε. Έτσι, ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης τον 18ο αιώνα βιογραφεί τον Άγιο Νήφωνα βασισμένος στη σύντομη εκδοχή.

Όμως, ο άγιος έγινε γνωστός στο ευρύτερο κοινό μόνο το 1972 με την έκδοση του βιβλίου “Ένας Ασκητής Επίσκοπος” από την Ιερά Μονή Παρακλήτου Ωρωπού. Το βιβλίο αυτό που έχει ανατυπωθεί 14 φορές περιλαμβάνει ελεύθερη απόδοση του βίου του αγίου από τους βυζαντινούς κώδικες, πλούσια επιστημονική εισαγωγή και λεπτομερή βιβλιογραφία. Περιέχει επίσης και τις προσευχές που συνέγραψε ο άγιος σε πρωτότυπη γλώσσα καθώς και παρακλητικό του κανόνα γραμμένο από τον υμνογράφο π. Αθανάσιο Σιμωνοπετρίτη.

Μια ζωή συναρπαστική

Στην παλαιότερη και εκτενέστερη εκδοχή του βίου του (BHG 1371z) μαθαίνουμε ότι ο άγιος Νήφωνας ήταν γιος του Αγαπητού, άρχοντα της Αλμυρουπόλεως. Σε ηλικία μόλις 8 ετών, ο Νήφων στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη για να μπορέσει να μορφωθεί και έμενε στο σπίτι του Σαββάτιου, φίλου του πατέρα του. Καθώς δεν είχαν δικά τους παιδιά, η σύζυγός του Σαββάτιου τον φρόντιζε και τον περιποιούταν σαν γιο της.

Σύντομα, ο Νήφων προόδευσε και στα γράμματα και στην αρετή. Αγάπησε τον Χριστό και την Εκκλησία του και τον καμάρωναν όλοι. Και έτσι πέρασαν τα χρόνια και έγινε 17-18 χρονών. Πάνω στην κάψα της εφηβείας, τον τράβηξε η κοσμική ζωή και σύντομα έγινε άλλος άνθρωπος.

Δυστυχώς δεν άργησε να πέσει και στα σαρκικά αμαρτήματα. Έσμιξε με παρέες κοσμικές και άρχισε να κάνει σεξ με γυναίκες και με άντρες.

Οι βυζαντινοί κώδικες δεν προσπαθούν να το κρύψουν. Ο Νήφωνας είχε καταληφθεί από ἀνδρομανία και ζούσε την σοδομιτικήν δυσωδίαν.

Μέχρι που κάποια στιγμή, γύρω στα 20-22 του χρόνια, ο Νήφωνας ήρθε σε μετάνοια. Συνειδητοποίησε πόσο σκλάβος είχε γίνει στις σαρκικές ηδονές, πόσο ανελεύθερα πορευόταν τις μέρες του, και θέλησε να επιστρέψει στον Θεό. Εξομολογήθηκε και άρχισε έναν φιλότιμο αγώνα άσκησης και προσευχής, για να μπορέσει να απαλλαγεί από τους καταναγκασμούς των παθών και να δεχτεί τη χάρη του Θεού. Βρήκε πολλή βοήθεια σ’ αυτή την προσπάθεια από την Υπεραγία Θεοτόκο. Ο ιερός πόθος που άναψε στην καρδιά του μπόρεσε και νίκησε τη σαρκική επιθυμία.

Επί 14 ολόκληρα χρόνια πάλευε παλικαρίσια με τους σαρκικούς πειρασμούς. Οι παλιοί του εραστές τον αναζήτησαν αλλά δεν μπόρεσαν να τον βρουν. Τον επισκέπτονταν όμως συχνά στα όνειρά του και οι αναμνήσεις των σεξουαλικών τους συνευρέσεων τον ταλαιπωρούσαν πολύ. Με θάρρος και προσευχή, με νηστεία και αυταπάρνηση, μα πάνω από όλα με αληθινή ταπείνωση ο Νήφωνας κατάφερε να απαρνηθεί το αρσενοκοιτικό πάθος και να ελευθερωθεί τελικά από τους σαρκικούς πειρασμούς.

Συνέχισε να ζει ασκητικά σε όλη του τη ζωή και αξιώθηκε να δεχτεί πολλές αποκαλύψεις από τον Θεό. Ξεχωριστή θέση στον Βίο του έχει το όραμα που είδε για τη Δευτέρα Παρουσία αλλά και οι οπτασίες του για τις έσχατες ημέρες. Χάρη στη μεγάλη του αρετή, έγινε θαυματουργικά γνωστός στον Πατριάρχη της εποχής, ο οποίος τον χειροτόνησε επίσκοπο στην Κωνσταντιανή, πόλη κοντά στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Εκεί διακρίθηκε για την προσευχητικότητα και την ελεημοσύνη του αλλά και για τη θαυματουργική του δύναμη και έγινε αγαπητός από όλους τους κατοίκους.

Η μνήμη του εορτάζεται στις 23 Δεκεμβρίου.

Ο δικός μας άγιος

Μέσα από τον Βίο του αγίου, μαθαίνουμε ότι ο Νήφωνας είχε εμπλακεί σε ομοσεξουαλικές και ετεροσεξουαλικές σχέσεις. Καθ’ όλη τη διάρκεια της μετάνοιάς του είχε πειρασμούς τόσο προς το άλλο όσο και προς το ίδιο φύλο. Οι αναμνήσεις των σαρκικών του αμαρτημάτων και ο 14ετής του αγώνας με τις νεανικές επιθυμίες φανερώνουν μια σταθερότητα της ομοφυλοφιλικής τάσης.

Αν και η έννοια του σεξουαλικού προσανατολισμού αποτελεί νεωτερική σύλληψη, ο Βίος του μας παρέχει επαρκή στοιχεία για να θεωρήσουμε ότι ο άγιος Νήφωνας υπήρξε αμφιφυλόφιλος. Ταυτόχρονα, είναι ο μόνος άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας με τεκμηριωμένο ιστορικό ομοσεξουαλικής συμπεριφοράς. Είναι ένας άγιος που ένιωσε τις ομόφυλες έλξεις, παραδόθηκε για κάποια χρόνια στις αρσενοκοιτικές πράξεις, παρασύροντας κι άλλους σε αυτές, και βίωσε για πολλά χρόνια ομοφυλοφιλικούς πειρασμούς.

Για όλους αυτούς τους λόγους, το Ομοφυλοφιλία.gr με πολλή ευλάβεια ανακηρύσσει προστάτη του τον άγιο Νήφωνα Κωνσταντιανής και προστάτη άγιο των εγκρατευόμενων ομοφυλόφιλων και αμφιφυλόφιλων.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here