Aγαπημένοι μας,
Πιστεύω ότι κανείς μας δε θα διαφωνήσει όσον αφορά την απώτερη επιδίωξη του κάθε ανθρώπου σε αυτή τη ζωή, γκέι ή στρέιτ, μαύρου ή λευκού, ψηλού ή κοντού: Να είναι ευτυχισμένος. Να κατακτήσει την ευδαιμονία. Μία κατάσταση που δεν έχει καμία σχέση με το εφήμερο, με το πρόχειρο ”κουκούλωμα” των προβλημάτων μέσα από πράξεις που μας ξεγελούν ότι ”έτσι είμαστε καλά”…
Πόσοι άνθρωποι που ανήκουν στο ομοφυλοφιλικό φάσμα δεν υποφέρουν λόγω αυτού χρόνια ολόκληρα ολομόναχοι, είτε λόγω ανεκπλήρωτης αγάπης, είτε λόγω της κοινωνικής κατακραυγής, είτε λόγω αισθημάτων ενοχής/διαφορετικότητας;
Μπορεί να μην είναι δυνατόν να γίνουν τα πράγματα για τον καθένα ιδανικά από τη μια στιγμή στην άλλη. Μπορεί οι εναλλακτικές να ακούγονται οδυνηρές. Ένα όμως μπορώ εγώ να σας επιβεβαιώσω από προσωπική εμπειρία: είμαι αυτή που είμαι, με τα ψεγάδια μου, τις ιδιοτροπίες και τις ιδιομορφίες μου – άλλες προοδεύουν, άλλες παραμένουν αθεράπευτες. Από τότε όμως που επέτρεψα στο Θεό να εισέλθει στη ζωή μου ως φίλο μου, οι μαύρες μέρες απέκτησαν φως. Δεν υπάρχει απελπισία, δεν υπάρχει καταχνιά, υπάρχει ελπίδα και ζωή! Δε χρειάζεται να καταλάβουμε πολλά – δεν μπορούμε, άλλωστε, και να το θέλαμε. Απλώς, αν έχουμε στο νου μας το αξίωμα ότι Εκείνος ξέρει καλύτερα, όχι απλά γιατί αγαπά, αλλά επειδή είναι η ίδια η Αγάπη, και τον εμπιστευτούμε έστω κι αν η πίστη μας είναι στο μέγεθος ενός κόκκου ρυζιού, θα Τον νιώσουμε να μας τραβά από το χέρι και να μας σηκώνει! Και ο κόσμος φαίνεται τόσο ωραιότερος από λίγο πιο ψηλά…
Διάβασα κάτι που με συγκίνησε στο Facebook:
Αγάπη και οι μεν, αγάπη και οι δε. Αυτό ας δείξουμε όλοι! Αυτό δεν χρειαζόμαστε όλοι, άλλωστε, κατά βάθος; Προτείνω, λοιπόν, καρδιά ταπεινή και αφτιά ανοιχτά… Να ακούμε τι μας λέει ο Μέγας Δάσκαλος της αληθινής αγάπης που θεραπεύει τα πάντα…
Ελάτε να γνωρίσετε την παρέα μας. Ελάτε να συζητήσουμε, να μάθουμε ο ένας από τον άλλο, να δούμε πόσα δεν ξέρουμε, να νιώσουμε απλοί, ευάλωτοι και δεκτικοί ο ένας προς τον άλλο… και εύχομαι επίσης και δεκτικοί με αγκαλιά ορθάνοιχτη προς την αλήθεια της αγάπης Εκείνου του Ποιμένα με το γλυκό βλέμμα, που έχυσε το αίμα Του, για να έχουμε εμείς σήμερα δικαίωμα να Τον γνωρίσουμε και πάλι από την αρχή, όπως κάποτε… πολύ παλιά…
Θα χαρούμε πάρα πολύ να υποδεχτούμε όλους όσοι θέλετε να έρθετε στη συντροφιά μας.
