Ο Μανώλης θυμάται τα χρόνια του στη Νέα Υόρκη, τις νύχτες στο Μανχάταν και μια σχέση δεκαπέντε ετών που δεν έμοιαζε με καμία άλλη. Μέχρι που ένα αναπάντεχο γεγονός άλλαξε τα πάντα…
Μερικές σκέψεις για το βίντεο της Λύρας και γιατί το αντιθρησκευτικό μένος των ΛΟΑΤΚΙ οργανώσεων είναι αδικαιολόγητο.
Δεν είχα φίλους. Μόνο μία παρέα που όποτε θέλανε με παίρνανε μαζί τους στις εξόδους τους, σπάγανε και λίγο πλάκα μαζί μου αλλά δεν με υπολογίζανε και πολύ. Ο λόγος ήταν ότι δεν ήμουν σαν τα άλλα παιδιά της ηλικίας μου κοινωνικός, δεν έπαιζα μπάσκετ, δεν συμμετείχα στο καλαμπούρι του σχολείου, στις φάρσες…
Για να αποκτήσουμε αυτοπειθαρχία, χρειάζεται πρώτα να είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας. Δεν μπορούμε