10 Χρόνια Ομοφυλοφιλία.gr

Απρίλιος 2015. Σε μια βόλτα με τον πνευματικό μου, μιλήσαμε για το Pride που ετοίμαζε η ΛΟΑΤ κοινότητα της πόλης (έτσι την λέγαμε τότε). Και για τη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης που ετοίμαζε αγρυπνία και καλούσε τους πιστούς να προσευχηθούν «για αυτούς τους ανθρώπους, για να απαλλαγούν από το πάθος τους». Προσωπικά ένιωθα λίγο παράξενα στο μέσο αυτής της πνευματικής αντιμαχίας, και σχολίασα:

Τα κείμενα ήταν ήδη σχεδόν έτοιμα, αφού η ιδέα έπαιζε στο μυαλό μου από καιρό. Τα έκανα μια γρήγορη διόρθωση και την επόμενη μέρα τα εκτύπωσα και του τα έδωσα. Του πήρε λίγο καιρό, αλλά η τελική απάντηση ήταν θετική: «Κάν’ το!»

8 Μαΐου 2015. Καταχώρηση του domain και γρήγορη εγκατάσταση του σάιτ. Σύντομα τα DNS άρχισαν να δείχνουν στο omofylofilia.gr και έτσι ξεκίνησε ένα ταξίδι που κρατάει ήδη δέκα χρόνια!

* * *

Από την πρώτη στιγμή, είχαμε ξεκάθαρη τοποθέτηση. Δηλώναμε περήφανα «Μια Εναλλακτική για την Ομοφυλοφιλία». Μια εναλλακτική πέρα από τη συναλλακτική σαρκικότητα. Μια εναλλακτική πέρα από τις βαθιά τοξικές συμπεριφορές που συναντάμε μες στην κοινότητα και προδίδουν έλλειψη αγάπης για τον εαυτό μας και εσωτερικευμένη ομοφοβία. Αλλά ταυτόχρονα μια εναλλακτική πέρα από την εμμονική σκληρότητα ενός ηχηρού τμήματος της Εκκλησίας, που δεν χάνει ευκαιρία να κατακεραυνώνει τους ομοφυλόφιλους ανεξαρτήτως αφετηρίας και πνευματικών επιλογών.

Μοναδικός σκοπός ήταν να μοιραστούμε την εμπειρία μας, να καταστήσουμε σαφές κάπως στον κόσμο ότι υπάρχουμε. Ότι υπάρχουμε κι εμείς που τυχαίνει απλά να μας ελκύει το ίδιο φύλο μα πιο πολύ μας ελκύει ο Χριστός! Υπάρχουμε κι εμείς και δεν είσαι μόνος.

Δεν είσαι ο μόνος, είμαστε πολλοί. Και για αυτό επί δέκα χρόνια αναγγέλλουμε την αγάπη του Θεού για τον κάθε ομοφυλόφιλο άνθρωπο:

• Για τα παιδιά που τα κορόιδευαν στο σχολείο.
• Για τους δυο φίλους που τους κυνήγησαν απρόκλητα στην Εγνατία να τους δείρουν.
• Για εκείνους που δεν μίλησαν ποτέ, πιστεύοντας ότι κανείς δεν θα τους καταλάβει.
• Για τους φοιτητές που δυο μήνες στην πόλη πρόλαβαν να γνωρίσουν τα χειρότερα άτομα του gay scene.
• Για όσους νιώθουν εγκλωβισμένοι μέσα σε μια ταμπέλα που δεν τους εκφράζει.
• Αλλά και για εκείνους που κουράστηκαν απ’ τον πολύχρονο αγώνα και μας άφησαν κάπου στην πορεία.
• Για όσους είχαν το θάρρος να αφήσουν τις ξερές ηδονές και να διαλέξουν τη μετάνοια.
• Για τους αγωνιστές που δεν έπεσαν ποτέ με άντρα και τελικά τα άφησαν όλα κι έγιναν μοναχοί.
• Και για τους λεβέντες που μέσα από δυσκολίες τα κατάφεραν δέκα χρόνια μετά να παραμείνουν παρθένοι!

* * *

Όλα αυτά τα υπέροχα πλάσματα έγιναν ο λόγος για να γράφω. Κι έτσι κατάλαβα βαθύτερα, ωρίμασα πνευματικά. Και το καλύτερο; Γνώρισα εκατοντάδες ομοφυλόφιλους, άντρες και γυναίκες, από όλη την Ελλάδα, την Κύπρο και άλλες χώρες, που πιστεύουν στον Χριστό και αγωνίζονται για χάρη Του! Και σας ευχαριστώ για αυτή την τεράστια έμπνευση, που μου ‘δωσε τη δύναμη να αντέξω και να κάνω το καλύτερο που μπορώ!

Δέκα χρόνια μετά εξακολουθούν να μου αρέσουν οι άντρες. Στανταράκι! Αλλά και δέκα χρόνια μετά εξακολουθεί να με συναρπάζει ο Χριστός, να είναι το όραμά μου, η αγάπη μου, ο σκοπός της ζωής μου.

Είμαι Χριστιανός και για αυτό πιστεύω στην ελεύθερη βούληση, που περιορίζεται αρκετά από τα γονίδια και την ανατροφή μας αλλά δεν καθορίζεται από αυτά. Εμείς ζωγραφίζουμε τον πίνακα της ζωής μας, με την τέχνη που μας προίκισε η βιολογία και με τα χρώματα που παίρνουμε απ’ το περιβάλλον. Αλλά το περιεχόμενο της ζωγραφιάς εμείς το επιλέγουμε.

Δεν είναι η μοίρα, η τύχη ή κάποιοι άλλοι που θα καθορίσουν πώς θα ζήσουμε. Δική μας ευθύνη είναι αυτό. Που τελικά σημαίνει πως δεν χρειάζεται να ζούμε όλοι με τον ίδιο τρόπο. Μπορούμε να διορθώνουμε τα λάθη μας, να αλλάζουμε, να διδασκόμαστε από αυτά.

* * *

Αυτό είναι η καθημερινή μας εμπειρία με έναν Θεό που σέβεται την ελευθερία μας. Δεν είναι χειριστικός. Μας αγαπάει πιο πολύ από τον εαυτό μας. Και μας περιμένει να τον γνωρίσουμε. συγχωρώντας όσα οι άνθρωποι δεν θα μας συγχωρούσαν ποτέ. Ποτέ δεν είναι αργά για μετάνοια. Όσες φορές κι αν πέσαμε, υπάρχει πάντα η ελπίδα.

Είναι λοιπόν τιμή να μένεις πιστός σ’ αυτόν τον Θεό, μέσα σε μια κοινότητα, που χάνει την πίστη της ή ντρέπεται να την ομολογήσει, για να μη τη μαλώσουν οι πάτρωνες του κινήματος. Εμείς δεν ντραπήκαμε. Κι ας δεχτήκαμε καθολική σχεδόν απόρριψη από τις φίρμες του γκέι συστήματος.

Μα είναι αυτή ακριβώς η μεταφυσική νέκρα που κάνει την καρδιά μας να μην βολεύεται σε εγκόσμιες εξελίξεις. Ναι, καλά είναι τα δικαιώματα, καλοδεχούμενη και η αλλαγή κλίματος την τελευταία δεκαετία. Όμως, όπως θα έλεγε ο ποιητής, «άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει»: Για την αληθινή αγάπη, την αιώνια ζωή, το ταξίδι που δεν τελειώνει.

* * *

10 χρόνια Ομοφυλοφιλία.gr. 10 χρόνια χαρά, έμπνευση και αυτοανακάλυψη. Λένε πως δεν μπορείς να μπεις δύο φορές στο ίδιο ποτάμι. Μπορείς όμως να είσαι χαρούμενος που μπήκες και βγήκες εδώ που είσαι σήμερα. Δόξα τω Θεώ!

Μάιος 2025. Τα χρόνια θα περάσουν, παιδιά, ούτως ή άλλως. Ας σταματήσουμε λοιπόν να κλαίμε τη μοίρα μας, ας αγαπήσουμε με την καρδιά μας κι ας απολαύσουμε το δώρο του Θεού, που λέγεται ζωή. Σήμερα. Μαζί Του θα την κερδίσουμε!

Cover: Adobe Stock/peampath