Η ομοφυλοφιλία πρέπει να προσεγγίζεται ως το αποτέλεσμα της ανταρσίας της ανθρωπότητας ενάντια στο Θεό και επακόλουθα ενάντια στην ίδια της τη φύση και την ευτυχία. Δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως ένας τρόπος ζωής και δράσης για τους άνδρες και τις γυναίκες που πλάστηκαν κατ’ εικόνα και ομοίωση Θεού.
Οι άνδρες και οι γυναίκες με ομοφυλοφιλικά αισθήματα και συναισθήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται με την κατανόηση, την αποδοχή, την αγάπη, τη δικαιοσύνη και την ευσπλαχνία που οφείλονται σε όλους τους ανθρώπους.
Οι άνθρωποι με ομοφυλοφιλικές τάσεις πρέπει να βοηθούνται, ώστε να παραδεχτούν αυτά τα αισθήματα στον εαυτό τους και σε άλλους που δε θα τους απορρίψουν ούτε θα τους βλάψουν. Πρέπει να αναζητήσουν βοήθεια, ώστε να ανακαλύψουν τις συγκεκριμένες αιτίες του ομοφυλοφιλικού τους προσανατολισμού, και να εργαστούν για να ξεπεράσουν τα επιβλαβή αποτελέσματά τους στη ζωή τους.
Τα πρόσωπα που αγωνίζονται κατά της ομοφυλοφιλίας και τα οποία αποδέχονται την Ορθόδοξη πίστη και μοχθούν να εφαρμόσουν τον Ορθόδοξο τρόπο ζωής μπορούν να είναι πλήρη μέλη της Εκκλησίας μαζί με όλους όσοι πιστεύουν και αγωνίζονται. Όμως, εκείνοι που έχουν διδαχθεί και καθοδηγηθεί στο Ορθόδοξο Χριστιανικό δόγμα και την ασκητική ζωή και οι οποίοι εξακολουθούν να επιθυμούν να δικαιολογήσουν την ομοφυλοφιλική συμπεριφορά δεν επιτρέπεται να συμμετέχουν στη Θεία Κοινωνία, καθώς αυτό δεν πρόκειται να τους βοηθήσει αλλά να τους βλάψει.
Πρέπει να παρέχεται βοήθεια σε όσους σχετίζονται με πρόσωπα ομοφυλοφιλικού προσανατολισμού, ώστε να τους βοηθούν στις σκέψεις, τα αισθήματα και τις πράξεις τους όσον αφορά την ομοφυλοφιλία. Τέτοια βοήθεια είναι ιδιαίτερα απαραίτητη για τους γονείς, τους συγγενείς και τους φίλους των προσώπων με ομοφυλοφιλικές τάσεις και αισθήματα. Βεβαίως, είναι απαραίτητη για τους ποιμένες και τους εργάτες της Εκκλησίας.
Από Εγκύκλιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αμερική (OCA)
