Η καρδιά μου συμπάσχει με τους ομοφυλόφιλους άνδρες και γυναίκες, που αντιμετωπίζουν μια ζωή γεμάτη αρνητική μεταχείριση και μοναξιά. Δεν πιστεύω ότι στην πλειοψηφία τους επέλεξαν να είναι ομοφυλόφιλοι. Θα έπρεπε κανείς να είναι παράλογος, για να επιλέξει μια σεξουαλική ροπή που ευνοεί την εχθρότητα και την αρνητική μεταχείριση και, σε πολλές περιπτώσεις, την απόρριψη από τους φίλους και την οικογένειά τους. Πολλοί πιστεύουν ότι υπάρχουν γενετικές και περιβαλλοντικές επιρροές που προκαλούν την ομοφυλοφιλία, αλλά αυτό δεν είναι αποδεδειγμένο επιστημονικά.
Πιστεύω ότι οι ομόφυλες έλξεις είναι αποτέλεσμα της πτώσεως, όπως ακριβώς και κάθε αμαρτία. Κατά τη διάρκεια της διακονίας μου ως ιερομόναχος, έχω συμβουλέψει πολλούς νέους άνδρες και γυναίκες, που πάλευαν με τις ομόφυλες έλξεις και προσπαθούσαν να ζήσουν με αγνότητα ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Έχω καταλήξει να πιστεύω ότι, χωρίς την υποστήριξη της Εκκλησίας και της χριστιανικής κοινότητας, οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν αυτοί οι άνθρωποι θα είναι καταστροφικές και συχνά θα καταλήγουν στην αλλοτρίωση και την ήττα.
Πριν από πολλά χρόνια, παρακολούθησα ένα συνέδριο στο οποίο ένας από τους ομιλητές παρουσίασε μια διάλεξη γεμάτη εχθρότητα για το θέμα της ομοφυλοφιλίας. Μεταξύ των ανθρώπων που συμμετείχαν στο συνέδριο ήταν και ο ομοφυλόφιλος γιος αυτού του ιερέα. Ο νεαρός αυτός άνδρας ερχόταν και με συμβουλευόταν, προσπαθώντας να βρει ελπίδα για το μέλλον του. Ήταν μοναχικός και έντρομος, φοβούμενος ότι μια μέρα θα υποκύψει στις έντονες σεξουαλικές επιθυμίες που κορυφώνονταν μέσα του, καθώς αγωνιζόταν ενάντια σε μια από τις ισχυρότερες ανθρώπινες ορμές.
Ο νεαρός άνδρας αγαπούσε την πίστη του και τον πατέρα του, αλλά ήταν γεμάτος απέχθεια για τον εαυτό του και φοβόταν ότι η οικογένειά του θα τον αποκήρυττε μια μέρα, αν ανακάλυπτε τη σεξουαλική του ροπή. Καθόμουν στην εξέδρα και έτσι μπορούσα να διακρίνω το νεαρό με τον πόνο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του, καθώς άκουγε τα λόγια του πατέρα του. Είναι λυπηρό ότι αυτός ο νεαρός άνδρας δεν παρέμεινε στην Εκκλησία και τελικά ενέδωσε στην ήττα και την απελπισία. Αν ο πατέρας του γνώριζε για τους αγώνες του γιου του, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα έδινε στον γιο του την αγαπητική επιβεβαίωση ότι θα παραμείνει γιος του για πάντα και ότι δε θα τον απορρίψει ποτέ η οικογένειά του. Είμαι πεπεισμένος ότι αυτός ο νεαρός άνδρας, αν είχε μείνει στην Εκκλησία, θα είχε λάβει την υποστήριξη και την αγάπη, που είναι απαραίτητη για να ζήσει μια αγνή ζωή.
Η απάντηση σε ΟΛΑ τα πάθη της σάρκας μπορεί να βρεθεί μέσα στα τείχη της Εκκλησίας. Ακριβώς όπως ο Ιδρυτής της, η Εκκλησία είναι η πηγή της συμπόνιας και του ελέους. Δεν είναι η Εκκλησία του Χριστού που απογοητεύει τους ανθρώπους, αλλά ενίοτε οι ίδιοι οι κληρικοί, που μπορεί να παγιδεύονται στο γράμμα του νόμου, αντί να στηρίζονται στο έλεος, τη συμπόνια και την αγάπη που είναι τα θεμέλια της Εκκλησίας. Ο Χριστός είναι ο επί κεφαλής της Εκκλησίας και πρέπει να αντανακλούμε την εικόνα Του, όταν ασχολούμαστε με την αμαρτωλή φύση ΟΛΩΝ των ανθρώπων. […] Ως ιερείς του υψίστου Θεού, καλούμαστε να είμαστε φορείς του ελέους και της αγάπης Του, προσφέροντας πάντα ενθάρρυνση σε αυτούς που ο Θεός έχει τοποθετήσει στην ποιμαντική μας φροντίδα.
Εν τέλει, θα ήθελα να πω ότι η ανάγκη για οικειότητα αποτελεί συχνά την κινητήρια δύναμη πίσω από τη σαρκική ανηθικότητα. Όλοι μας χρειαζόμαστε οικειότητα, αλλά το να μπερδεύουμε αυτή την ανάγκη με το σεξ είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο τόσοι άνθρωποι υποκύπτουν στη σαρκική αμαρτία. Η ανάγκη για οικειότητα μπορεί να ικανοποιηθεί μέσα από βαθιές φιλίες, αλλά τελικά πρέπει να βρει την αληθινή της εκπλήρωση μέσα από μια στενή σχέση οικειότητας με το Θεό.
Με αγάπη Χριστού,
Γέροντας Τρύφων
Ηγούμενος της Ι. Μονής του Παντελεήμονος Χριστού Βάσσον
