Κάθε αγώνας μετράει

Συμβαίνει καμιά φορά να ξενερώνεις με τον αγώνα σου. Άλλα περίμενες και άλλα καταφέρνεις τελικά. Κουράστηκες με τις εκδηλώσεις των έλξεων και την πάλη με τις σαρκικές επιθυμίες και σε έχει πιάσει η ηττοπάθεια, η αίσθηση ότι δεν κάνεις τίποτα και ο λογισμός να τα παρατήσεις.

Όμως δεν είναι έτσι τα πράγματα. Μπορεί να έχουμε υψηλούς στόχους, να προτιμάμε να απαλλαγούμε οριστικά από τις ομόφυλες έλξεις, αλλά κάθε νικηφόρος αγώνας που διεξάγουμε είναι άξιος τιμής. Κάθε φορά που αντιστέκεσαι και δεν ενδίδεις στην επιθυμία, κάθε χρόνος που περνάει και παραμένεις αγνός, εγκρατευόμενος, παρθένος, κάθε μέρα που πειράστηκες αλλά δεν έπεσες στην αρσενοκοιτική πράξη, είναι αφορμές χαράς και ευγνωμοσύνης. Και όχι, δεν είναι το ίδιο να αμαρτάνεις με το μυαλό σου και να αμαρτάνεις με κάποιον άλλον.

Έλεγε σχετικά ο άγιος Πορφύριος:

Να προσέχεις και να προσεύχεσαι, τα παιδιά σου να μη πέσουν στην σαρκική αμαρτία. Βέβαια και με τον λογισμό αμαρτάνει κανείς, αλλά ελαφρότερα, ενώ με την σαρκική συνεύρεση πολύ βαρύτερα, γιατί μ’ αυτήν γίνονται βαθιές αλλαγές και ζημιές στην ψυχή ¹Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, Ανθολόγιο Συμβουλών.

Κάθε φορά λοιπόν που αντιστέκεσαι και δεν κάνεις την σαρκική επιθυμία σου πράξη, είσαι νικητής. Ακόμη κι όταν υπάρχει συγκατάθεση στον λογισμό αλλά αντίσταση στην ενέργεια. Ας δούμε πώς το περιγράφει αυτό ένα αρχαίο βιβλίο της Εκκλησίας μας, ο Ευεργετινός.

Όταν μας ταλαιπωρούν οι σαρκικοί λογισμοί

Ένας αδελφός περπατούσε με έναν άλλο και νικήθηκε από λογισμούς πορνείας. Πήγε λοιπόν και το εξομολογήθηκε στους πατέρες:

— Τι να κάνω; Η καρδία μου δεν ησυχάζει, γιατί έδειξα συγκατάθεση στον πόλεμο του εχθρού. Είναι σαν να έχω κάνει την αμαρτία.

Οι Πατέρες όμως του είπαν:

— Η αμαρτία δεν είναι ολοκληρωμένη. Ο εχθρός ήρθε για να σε πειράξει, αλλά ο Θεός σε σκέπασε.

Εκείνος όμως δεν έλεγε να πειστεί, γιατί τον είχε κυριεύσει η λύπη. Οι Πατέρες τότε του διηγήθηκαν μια ιστορία:

Δύο αδελφοί στάλθηκαν σε ένα χωριό και βάδιζαν μαζί. Ο ένας από αυτούς πολεμήθηκε πέντε φορές από τον δαίμονα για να αμαρτήσει. Εκείνος όμως σηκωνόταν κάθε φορά και προσευχόταν. Έτσι ενοχλήθηκε πολύ σφοδρά από τους λογισμούς, χωρίς όμως να τον κυριέψουν.

Όταν λοιπόν επέστρεψαν στον πνευματικό τους, το πρόσωπό του ήταν ταραγμένο. Ο πνευματικός τον ρώτησε γιατί κι εκείνος έβαλε μετάνοια και είπε:

— Πάτερ, κάνε προσευχή για μένα, γιατί έπεσα στην πορνεία· και διηγήθηκε πώς πολεμήθηκε από τους λογισμούς.

Εν τω μεταξύ ο Γέροντας ήταν διορατικός και έβλεπε επάνω στο κεφάλι του πέντε στεφάνια και του είπε:

— Έχε θάρρος, παιδί μου, γιατί όχι μόνο δεν νικήθηκες, αλλά νίκησες, αφού δεν έπραξες την αμαρτία.

Και συ λοιπόν, αδελφέ, είπαν οι γέροντες, έχε θάρρος και μη λυπάσαι, γιατί δεν έκανες την αμαρτία στην πράξη. Γιατί είναι βέβαια μεγάλος αγώνας, όταν ο άνθρωπος, ενώ του δίνεται η ευκαιρία να αμαρτήσει, εγκρατεύεται. Και παίρνει μεγάλο μισθό από αυτόν τον αγώνα, γιατί δεν υπάρχει άλλος πόλεμος πιο ισχυρός και σκληρός. Για αυτό δύσκολα και με πολύ κόπο θα επιβληθεί κανείς.

Τι νομίζεις δηλαδή για τον μακάριο Ιωσήφ; Χωρίς κόπο κατάφερε να νικήσει τους σαρκικούς πειρασμούς; Όχι! Αλλά με πολύ κόπο και αγώνα. Και ο ίδιος ο Θεός, τα πλήθη των αγίων και των αγγέλων έβλεπαν από ψηλά τον αθλητή να αγωνίζεται, σαν να ήταν μέσα σε στάδιο.

Τον πολεμούσε ο διάβολος με όλη του την πονηρή φάλαγγα, ανάβοντας τη σαρική του επιθυμία και εξαγριώνοντας περισσότερο τη γυναίκα του Πετεφρή. Όταν όμως νίκησε ο
αγωνιστής, όλες οι στρατιές των Αγγέλων με φωνή δόξασαν τον Θεό και φώναζαν: Πόσο απίστευτη η νίκη του αθλητή!

Καλό είναι λοιπόν, αδελφέ, ούτε με τη φαντασία να μην αμαρτάνεις. Αν όμως πειράζεσαι, αγωνίσου και μη νικηθείς, δηλαδή μην κάνεις την αμαρτία στην πράξη.

²Ευεργετινός, Τόμος Β΄, Υπόθεση 28

Παραπομπές

• 1
  Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, Ανθολόγιο Συμβουλών
• 2
  Ευεργετινός, Τόμος Β΄, Υπόθεση 28