Θα πρέπει να ξεχωρίσουμε τους ομοφυλοφίλους ή τις ομοφυλόφιλες που δεν έχουν πέσει στη σαρκική αμαρτία και εκείνους ή εκείνες που έχουν «απελευθερωθεί από τα ταμπού του παρελθόντος» και έχουν σαρκικές σχέσεις και ίσως προχωρούν σε μια μοντέρνα συμβίωση ομοφύλων:
- Οι πρώτοι δίνουν σκληρές μάχες για να απαλλαγούν από το δαίμονα της αρσενοκοιτίας που προσπαθεί να κατακτήσει με τους αισχρότερους λογισμούς το νου του αγωνιστή ομοφυλόφιλου και στη συνέχεια να μαυρίσει την ψυχή του μήπως και καταφέρει να γκρεμίσει τον αγωνιζόμενο.
- Οι δεύτεροι, που έχουν ισοπεδωθεί από τη συγκατάθεση στη σαρκική αρσενοκοιτική αμαρτία, θα πρέπει να ζητούν εμπόνως το έλεος του Θεού, να εξομολογούνται συχνά και με ειλικρίνεια και κάποια στιγμή θα τύχουν του θείου ελέους. Θα καταφέρουν, του Κυρίου συνεργούντος, να διαλύσουν «τας μηχανάς του εχθρού» και να αποτινάξουν τη βδελυκτή σαρκική αρσενοκοιτική αμαρτία και να ακυρώσουν τις μεθοδείες του διαβόλου. Χρειάζεται η συμπαράσταση του πνευματικού πατέρα δίπλα τους, η εν Χριστώ καθοδήγησή τους μέχρι να καταλάβουν ότι δεν είναι αδύνατη η διόρθωση και η ευθυδρόμηση, αφού «τα αδύνατα παρ’ ανθρώποις, δυνατά παρά τω Θεώ».
Ταπεινώς φρονώ, ότι στη σύγχρονη «μοιχαλίδα και αμαρτωλό» γενιά που φαίνεται να οργιάζει η ομοφυλοφιλία, οι πνευματικοί είναι οι μόνοι που δείχνουν αληθινή κατανόηση στους βαριά αμαρτάνοντες αρσενοκοίτες και τους βοηθούν να έρθουν σε επίγνωση της καταστάσεώς τους, να μετανοήσουν, να γίνουν ζωντανά μέλη της Εκκλησίας και να σωθούν.
π. Σαράντης Σαράντος
