Καλησπέρα, αδελφέ! Είναι μεγάλη χαρά που είσαι μαζί μας και που δέχτηκες να μας δώσεις αυτή τη συνέντευξη, γιατί θεωρώ ότι η ιστορία σου είναι αρκετά συχνή αλλά πολύ αφανής στην κοινωνία μας. Θες να μας πεις μερικά λόγια για σένα, εισαγωγικά;
— Καλησπέρα! Δική μου είναι η χαρά. Είμαι ο Χριστόφορος, 34 ετών, στρατιωτικός και στον ελεύθερό μου χρόνο ιεροψάλτης, σύζυγος και πατέρας τεσσάρων παιδιών. Είμαι ένα ευαίσθητος άνθρωπος. Από μικρό παιδάκι θυμάμαι τον εαυτό μου με το παραμικρό να κλαίω, π.χ. αν μου έλεγαν κάτι που με προσέβαλε. Ήμουν χαρούμενος αρκετά με τη ζωή μου, αλλά πολύ λυπημένος και πολύ μπερδεμένος όταν κατάλαβα την ιδιαιτερότητά μου.

Ποια είναι η ιδιαιτερότητά σου;
— Με ελκύουν άτομα του ίδιου φύλου.

Αρκετά συχνό αυτό.
— Ναι, αρκετά συχνό, από ό,τι έχω καταλάβει πλέον. Γιατί παλαιότερα πίστευα ότι ήμουν πολύ σπάνιος!

Ναι, έτσι συμβαίνει μέχρι που έρχεται η μαγική στιγμή και καταλαβαίνουμε ότι υπάρχουν κι άλλοι! Χριστόφορε, πότε σου ήρθαν αυτές οι έλξεις;
— Στο Δημοτικό, βασικά. Περίπου 7-8 χρονών. Ένιωθα ότι με ελκύει ένα άλλο παιδάκι του ίδιου φύλου στην ίδια τάξη.

Οι γυναίκες σε ελκύουν;
— Με ελκύουν και αυτές, αλλά σε ένα μικρότερο ποσοστό. Δηλαδή περίπου 20% με ελκύουν οι γυναίκες και 80% οι άντρες.

Με την Εκκλησία τι σχέση έχεις;
— Είμαι μέσα στην Εκκλησία από μικρό παιδάκι. Είχα το «μπόλιασμα» της Εκκλησίας. Από μικρός είχα αγάπη, πόθο για τον Χριστό και την Εκκλησία. Παρά τα εμπόδια και τα προβλήματα που είχα, που με είχαν μπερδέψει πάρα πολύ. Κι όπως προείπα, πέρασα πολλές φάσεις στη ζωή μου. Χαρά, λύπη, πόνο, οργή πολλές φορές κατά του Θεού. Του έλεγα «γιατί με βασανίζεις έτσι; Δεν το θέλω αυτό. Γιατί μου το ‘δωσες;» και ένιωθα σαν να με έχει αδικήσει ο Θεός. Είχα οργή.

Και έβγαλες άκρη;
— Άργησα να το εξομολογηθώ, είναι η αλήθεια. Το είπα στον πνευματικό μου, όταν ήμουν 21 ετών. Τότε κατάλαβε κι αυτός τι είχε περάσει η ψυχή μου. Με βοήθησε πάρα πολύ! Πλέον μπορώ να πω μετά από ώριμη σκέψη, αφού πέρασαν τόσα χρόνια, ότι αυτός είναι ο σταυρός μου, όπως με συμβούλεψε και ο πνευματικός μου.

Σταυρός. Δηλαδή βάσανο;
— Όχι πλέον σαν βάσανο. Εννοείται ότι πολλές φορές λυγίζω, είμαι άνθρωπος. Αλλά όχι πλέον σαν βάσανο να λέω «γιατί, γιατί, γιατί σε μένα;». Είναι απλά ένας αγώνας μεγάλος.

Πες μας για τη γυναίκα σου. Πώς έγινε και γνωριστήκατε;
— Ήμουν 20 ετών και μας σύστησε ένας φίλος μου. Βγήκαμε έξω, μιλήσαμε και σιγά-σιγά κάναμε σχέση. Είδα ότι αυτή η κοπέλα με ελκύει και από την αρχή έβλεπα ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν για μένα. Από την πρώτη ματιά!

Ήταν η πρώτη σου κοπέλα;
— Ναι. Πρώτη και καλύτερη. Και από τότε που είμαστε μαζί, τόσα χρόνια, δεν έχω ενδώσει.

Πριν είχες ενδώσει;
— Ναι, μία φορά. Και εύχομαι να μην ενδώσω ποτέ, ο Θεός να με πάρει από αυτή τη ζωή δίχως τύψεις ότι πρόδωσα τον γάμο μου. Μεγάλος αγώνας. Παρόμοιο αγώνα έχουν και όλοι οι Χριστιανοί σύζυγοι, βέβαια.

Μέσα σε αυτήν την καθημερινότητα, που είσαι σύζυγος και πατέρας, πώς μπλέκονται οι ομόφυλες έλξεις;
— Από τη στιγμή που γνώρισα την σύζυγό μου, στις αρχές για αρκετά χρόνια, δεν ένιωθα ομόφυλες έλξεις καθόλου. Ένιωθα ότι με γέμιζε απόλυτα η σύζυγός μου. Και ακόμα με γεμίζει βέβαια. Απλά ίσως πλέον έχει μπει στη μέση και η ρουτίνα, η καθημερινότητα. Έτσι, μετά ξεκίνησαν και οι άλλες σκέψεις και έλξεις, μέσα σε αυτή τη ρουτίνα της ζωής.

Έρχονται δηλαδή αυτές οι σκέψεις σαν περισπασμοί.
— Ναι, ναι. Έρχονται αρκετά συχνά. Το διώχνω, το αποβάλλω από πάνω μου, αλλά έρχεται, δεν μπορώ να πω πως δεν έρχεται. Είναι σαν μια καταιγίδα μέσα στο χειμώνα.

Οι έλξεις σου για τη γυναίκα σου πώς είναι;
— Πολύ καλά! Είμαστε μια χαρά.

Αυτή η έλξη πώς σου ήρθε; Ήταν κάτι που επιδίωξες;
— Όχι, όχι. Απλά ήρθε. Από την πρώτη στιγμή που γνωριστήκαμε και βγήκαμε έξω, είχα έλξη προς αυτήν και αυτή προς εμένα. Γι’ αυτό δεν είχα αμφιβολία ότι είναι ο άνθρωπος που μου έστειλε ο Θεός. Το πιστεύω αυτό. Μου την έστειλε για να με βοηθήσει!

Ξέρεις, όλη αυτή την ώρα που μιλάμε, σκέφτομαι, όταν τελειώσει η απομαγνητοφώνηση και γίνει η δημοσίευση στον ιστότοπο, σκέφτομαι τα σχόλια που θα υπάρχουν από κάτω! Φαντάζομαι ότι θα υπάρχουν άνθρωποι που θα πούνε ότι να, είναι υποκριτικό αυτό που κάνεις, έθαψες τη ζωή σου μέσα σε έναν γάμο για να κρυφτείς, επειδή φοβόσουν τον κοινωνικό περίγυρο, ξέρεις αυτές τις βλακείες! Εσύ είχες ποτέ αμφιβολία ότι έκανες το σωστό;
— Όχι, ποτέ. Δεν είχα αμφιβολία, γιατί πραγματικά την αγάπησα, την αγαπάω και πιστεύω ότι, όσο μας έχει ο Θεός μαζί, θα την αγαπάω μια ζωή. Και πιστεύω ότι τίποτε το εφήμερο δεν αξίζει περισσότερο από αυτό που ζω τώρα. Είναι μια σχέση ζωής. Δεν ξέρω, αν ήμουν μόνος μου, πώς θα αισθανόμουν αυτή τη στιγμή. Επειδή το βιώνω αυτό, ζω με τη γυναίκα μου, τα παιδιά μου, πιστεύω ότι θα χάσω τη γη κάτω από τα πόδια μου, αν μείνω μόνος μου. Με έχει βοηθήσει πάρα πολύ αυτό το κομμάτι.

Χριστόφορε, της έχεις μιλήσει για τις ομόφυλες έλξεις σου;
— Όχι, βέβαια, και ούτε πρόκειται. Με έχει πάρα πολύ ψηλά. Φοβάμαι ότι θα κατέβω πολύ στα μάτια της και θα πικραθεί κι αυτή πάρα πολύ. Δεν μπορώ να φανταστώ τι θα περάσει κι αυτή στην ψυχή της, άμα της το πω αυτό. Πιστεύω ότι θα είναι πολύ δύσκολο για να το διαχειριστεί, από τη στιγμή μάλιστα που έχω κάνει και οικογένεια.

Χριστόφορε, είσαι πατέρας. Αν κάποιο παιδάκι σου από τα τέσσερα εμφανίσει ομόφυλες έλξεις, πώς θα νιώσεις σαν γονιός, σαν πατέρας;
— Το έχω σκεφτεί πολλές φορές αυτό. Θα στεναχωρηθώ για τον αγώνα που θα έχει να αντιμετωπίσει το παιδί μου. Γιατί οι ομόφυλες έλξεις είναι κάτι που δυσκολεύει τη ζωή μας, σε μπερδεύει. Και στη ζωή μας περνάμε διάφορες φάσεις. Αλλιώς τις αντιμετωπίζει ένας 10χρονος, αλλιώς ένας 15χρονος, αλλιώς ένας 20χρονος, 25χρονος, 30χρονος… Διαφορετικές σκέψεις! Δεν το συζητώ, βέβαια. Εννοείται ότι είναι το παιδί μου και θα είναι. Αλλά προσεύχομαι στον Θεό να μην το ζήσω αυτό, γιατί δεν θέλω να πονέσουν όπως πόνεσα εγώ. Αυτό προσεύχομαι.

Νομίζω ότι αυτές τις προσευχές που γίνονται με αγάπη πατρική, τις ακούει πιο εύκολα ο Θεός.
— Μακάρι!

Χριστόφορε, υπάρχουν πολλά παιδιά που είναι στη δική σου περίπου περίπτωση. Π.χ. εγώ έχω τρία άτομα στο μυαλό που μόνο φέτος, ενώ δεν είχαν βιώσει ποτέ ετερόφυλες έλξεις, ξαφνικά ένιωσαν έλξη για μία κοπέλα. Μιλάμε για ηλικίες 20-22 ετών. Άλλα παιδιά πάλι δεν έχουν βιώσει ποτέ ετερόφυλες έλξεις και δεν ξέρουν αν θα βιώσουν, –γιατί, εννοείται, τίποτα δεν είναι σίγουρο, ο κάθε άνθρωπος έχει μία μοναδική διαδρομή να διανύσει. Σε αυτά τα παιδιά, λοιπόν, που είτε έχουν είτε δεν έχουν, αλλά ονειρεύονται να δημιουργήσουν οικογένεια, τι θα τους πρότεινες;
— Ένα έχω να πω: ότι ο Θεός μάς έκανε άντρες (ή γυναίκες, αντίστοιχα). Αφού λοιπόν επέτρεψε να περάσουμε αυτόν τον αγώνα, καλό είναι να παλέψουμε. Όπως παλεύουν όλοι με τον δικό του σταυρό ο καθένας. Όσον αφορά αυτούς που ονειρεύονται να κάνουν οικογένεια, καλό είναι να το επιδιώξουν, πάντα όμως με τη συμβουλή ενός καλού πνευματικού. Και εύχομαι να έχουν καλόν αγώνα!

Αμήν! Χριστόφορε, σε ευχαριστούμε πάρα πολύ. Είναι πολύ όμορφα όλα αυτά που μας είπες, γιατί πρωτίστως καταλαβαίνω ότι είναι αυθεντικά. Και εύχομαι η ευχή σου να μη μολύνεις ποτέ τον γάμο σου να εισακουσθεί και να είστε μέχρι τέλους ευτυχισμένοι!
— Ευχαριστώ κι εγώ από καρδιάς. Ελπίζω πως ίσως κάποιος ωφεληθεί από την ιστορία μου, όπως κι εγώ έχω βοηθηθεί από τον ιστότοπό σας. Εύχομαι πραγματικά ό,τι καλύτερο. Και οι αναγνώστες σας να παλεύουν και να είναι κοντά στον Θεό και θα βοηθηθούνε πολύ.

Σ’ ευχαριστούμε πολύ, Χριστόφορε. Καλά Χριστούγεννα σε σένα και σε όλη σου την οικογένεια.
— Επίσης, με υγεία σε όλο τον κόσμο. Η γέννηση του Χριστού να φέρει σε όλους υγεία και χαρά. Ο Χριστός να μπει στις καρδιές μας, στην ψυχή μας.

Χρόνια πολλά!

Εγγραφή
Θέλω να ενημερώνομαι για
guest
4 Σχόλια
Inline Feedbacks
Προβολή όλων των σχολίων
Margarita
Margarita
24 Δεκεμβρίου 2019 2:15 ΜΜ

Αμήν! Τι όμορφη συνέντευξη! Μπράβο στο Χριστόφορο που προχωράει σε τέτοιο όμορφο μονοπάτι και έχει φτιάξει οικογένεια και με τον αγώνα του, ευαρεστεί στο Θεό.

Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα σε όλους σας!

Βαγγέλης
Βαγγέλης
27 Δεκεμβρίου 2019 7:05 ΜΜ

“Περίπου 20% με ελκύουν οι γυναίκες και 80% οι άντρες”, λέει ο Χριστόφορος. Ακόμα και έτσι, είναι αμφιφυλόφιλος, όχι ομοφυλόφιλος. Σε κάθε περίπτωση, είναι ένας άξιος σύζυγος και πατέρας!

ΕφηβικήΑγνήΈκδηληΣυνάμαΚρυφηΑγάπη
ΕφηβικήΑγνήΈκδηληΣυνάμαΚρυφηΑγάπη
17 Φεβρουαρίου 2020 4:10 ΜΜ

Θεέ μου στείλε μου απάντηση. Τη δική σου θέλω

Θέλω να ζήσω με έναν άνθρωπο που αγαπώ και με αγαπάει. Με έναν όχι γκέι, ούτε αμφιφυλόφιλο, ούτε οτιδήποτε άλλο ταμπελικό. Αλλά, μια αγάπη: Ένας έφηβος με έναν έφηβο, έπειτα ένα μεγάλο αγόρι με ένα μεγάλο αγόρι. Στη συνέχεια, δύο άντρες μαζί. Και τέλος, να παραμείνουμε μαζί. Αν είναι θέλημα Θεού. Ως οι καλύτεροι φίλοι. Ως οι πιο αγαπημένοι. Ως οι πιο ενωμένοι. Να κάνουμε πράξη το σύσσωμοι, σύναιμοι και σύμψυχοι. Να αντλούμε δύναμη ο ένας από τα μάτια του άλλου και, οι δύο μαζί από την εικόνα του Θεού στο μέτωπο μας. Γονατιστοί. Αγκαλιασμένοι, θέλω να είμαστε αγκαλιασμένοι και να προσευχόμαστε μαζί.

Με έναν Άνθρωπο με “Α” κεφάλαιο, με έναν που έχει Αγάπη πολύ. -Το ανώτερο υπερπάντων των Αγαθών- (βλ. Ύμνος Αγάπης)
Με έναν που,
Θα κοιμόμαστε μαζί, αγκαλιά
Θα ξυπνάμε μαζί, αγκαλιά.
Θα τρώμε μαζί, ακουμπώντας τα χέρια μας και χαμογελώντας. Λέγοντας αστεία την ώρα του φαγητού.
Θα προσευχόμαστε μαζί. Γονατιστοί. Θα θέταμε κανόνα, <>
Να ευχαριστούμε και να δοξολογούμε και να ζητούμε.
Να ευχαριστούμε για κάθε καλό που έχουμε
Να ευχαριστούμε που έχουμε ο ένας τον άλλον.
Να δοξολογούμε που Τον έχουμε γνωρίσει.
Να δοξολογουμε για κάθε καλό που έρχεται ‘μας βρίσκει.
Να ζητούμε συγγνώμη στο Θεό, και ο ένας στον άλλον.
Να ζητούμε να γεμίσει η καρδιά μας, με αγνή και παιδική και καθαρή και ανόθευτη και ανεξάντλητη αγάπη Αληθινή. Αγία & Αγάθη. Το ζητούμενο το Μέγα.

Η καρδιά μου είναι τεταπεινωμένη και χίλια κομμάτια , συντρίμμια εδώ και 2 χρονάκια. Είμαι ένα αρρενωπότατο αγόρι , 17 προς 18 και δηλώνω πως δεν αντέχω άλλο. Υπομένω. Ελπίζω , Αγαπώ πολύ τον αγαπημένο μου αυτόν άγγελο , και οπότε ερχόμαστε σε επαφή και ακουμπάμε ο ένας τον άλλον , πάντα η ψυχή μου φτερουγίζει , δίχως όμως να το δηλώνω, γιατί η αγάπη μου για αυτόν είναι τόσο μεγάλη και τόσο προστατευτική που δεν θα μπορούσα να κάνω κάποιο πρώτο βήμα και να δηλώσω κάτι, τον αγαπώ τόσο που δεν θα ηθελα να ξεστρατησει από έναν αγώνα, αλλά αν θελήσει θα περπατήσουμε μαζί , έναν νέο αγώνα μοναδικό και δύσκολο. Ειδικά διαμορφωμένο.

Αν η ζωή των πλασμάτων του Θεού της Αγάπης δεν γεύονται από τώρα την Αγάπη που ποθεί η καρδιά τους ..τότε ρωτώ…ΡΩΤΩ ΘΕΕ ΜΟΥ..τι νόημα έχει αυτός ο κόσμος…;

Με κυριαρχεί η σκέψη του. Μα είναι, είναι άγγελος. ΜΥΣΤΙΚΙΣΤΙΚΌ.
Όλα τόσο έκδηλα μα συνάμα όλα ΤΌΣΟ κρυφά και άδηλα.
Υπομένω την κατάσταση μου ΩΣ ΈΧΕΙ.
Ελπίζω στον Θεό της Αγάπης.
Αγαπώ ΚΑΙ ΘΈΛΩ ΝΑ ΣΥΝΕΧΊΣΩ ΝΑ ΑΓΑΠΏ έως…αναρίθμητων δακρύων, εν παντί ώρα, καιρού και τόπου.

Η καρδιά ανεβάζει θερμοκρασία και ο Θεός μου χαμογελάει. Του Χαμογελάω πίσω, και προχωράω με τόλμη και θάρρος προς μονοπάτια μοναδικά. Θέλω χαρά και αγάπη να έχω.

Ελπίζω στο Έλεος και στην Ανεξάντλητη Αγάπη του Κυρίου, στην Τέλεια οικονομία του προς εμάς , δηλαδή στην τέλεια οικονομία ενός Τέλειου Θεού. Θέλει Πάντας Ανθρώπους Σωθήναι. Και εμείς απ’ την πλευρά μας , το Ίδιο θέλουμε. ΤΟΝ ΚΑΙ ΘΑ , τον ικετεύουμε.

Το Παράπονο μου, ενός εύθραυστου & συναισθηματικού, διαισθητικού εφήβου:;
Αν είναι να πάω στην κόλαση επειδή δεν θέλω να καταπολεμήσω την Αγάπη για έναν άγγελο ίδιου φύλου που ερωτεύτηκα και ύστερα πραγματικά και βαθειά αγάπησα αληθινά, τότε τι να πω , δάκρυα θέλω να ρίξω μόνο η καρδιά μου να απαλύνει λίγο.
Η καρδιά μου απλά , θα παραμείνει χίλια κομματάκια όμως και φλογερή… φλογερή για την αγάπη της που με ζήλο τρέφει.
Μακάρι να ήταν κομμάτια σοκολάτας Λακτας που θα μοιραζόμασταν !

Έχω ακούσει τόσα , όλα τα έχω ακούσει, όχι δεν υπερβάλλω ούτε μεγάλη ιδέα έχω.. Και άλλα τόσα όμορφα και παρηγοριάρικα έχω μονάχως μου σκεφτεί.
Φιλοσοφικό το πνεύμα μου.
Σαν ξεκουρδισμένου πιάνου , και τηγάνια που καυγαδίζουν με κατσαρόλες ήχος ακούγονται οι συμβουλές , τα tips και tricks , Παπάδων και Πνευματικών (♥️), όλων όσων έχουν κάτι να πούνε για το ξακουστό και πολύπαθο Πάθος της Ομοφυλοφιλίας. Όχι επειδή είναι δυνατό το δικό μου απλά επειδή , πάλι τα ίδια και τα ίδια.
Ας συνομιλήσει επιτέλους κάποιος Άγιος με τον Θεό να αλλάξει ο νόμος, ίσως. Μια ιδέα πετάω…
Δεν δουλεύουν αυτά τα των παπάδων τεχνασματα αντιμετώπισης , αποδυναμώνονται όσο η ευχή μου μεγαλώνει.
(Ένας που βιώνει ομόφυλες τάσεις δεν πρόκειται να σταματήσει , αν με τον εθισμό και την επανάληψη κάνει αντίθετες πράξεις όπως πηγαίνοντας με κοπέλες , όπως διαπιστώνεται και από την εμπειρική αλήθεια της συνέντευξης. Άλλωστε, με τον εθισμό και την επανάληψη δεν αποκτάται νέα τάση, η πέτρα όσες φορές και αν πεταχτεί προς τα πάνω από κάποιον δεν θα υιοθετήσει ποτέ τον νόμο να πηγαίνει προς τα πάνω. Έτσι και ο ομοφυλόφιλος, με όσες και να πάει, όσα και να ακούσει ότι και να κάνει , αν δεν υπάρξει Θεία Παρέμβαση και θέλημα Θεού – αφαίρεσης τούτου του Σταυρού , δεν πρόκειται να αλλάξει. Και αυτό, δεν πρόκειται να γίνει, διότι κατά την γνώμη μου ο Θεός για κάποιο λόγο έδωσε τον σταυρό αυτόν κατά την οικονομία του. )

Δεν νομίζω να είναι λόγω των πολλών δαιμόνων μέσα μου.
(Και που’στε δαιμόνια, έρχονται και άλλα δάκρυα με αίτημα το …αγαπημένο σας.. αίτημα <> από τον Χριστό, <> Δεν έχει χώρο για κανέναν άλλον στην καρδιά μου εκτός από τον Χριστό , και τον άνθρωπο που πραγματικά αγαπώ περισσότερο απ’ τον εαυτό μου.

Δεν ξέρω αν ζητάω πολλά.
Αν ζητάω το ακατόρθωτο.
Αν ζητάω να ζήσω την ουτοπία , τον παράδεισο ή το όνειρο ή αν αυτά είναι το ίδιο μεταξύ τους. Πάντως είναι ταυτόσημες έννοιες. Και ωραίες. Και τις θέλουμε. Και τις θέλω.

Εύχομαι τα καλύτερα, αιώνια Ζωή όλοι μας στην αγκαλιά του Θεού.

Τρικυμία εν κρανίω,
Σκέψεις μου,
Β. Ελλάδα,
17 χρονών,
Έφηβος,
Αληθινός,
Ανώνυμος.