Γιατί δεν θα πάω στο Pride

5

Πριν μια βδομάδα, χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν ο Νίκος, ένας καλός φίλος και παλιός συμφοιτητής, που η ζωή μάς έφερε κοντά πριν από δέκα χρόνια με έναν τρόπο απρόσμενο, τέτοιο που μόνο η ζωή ξέρει να σκηνοθετεί. Ο Νίκος, όπως κι εγώ, ελκύεται από τους άντρες. Είναι καλό παιδί, μεγαλωμένο μέσα στην Εκκλησία και πολυτάλαντο. Κάποια στιγμή γύρω στα 20 του χρόνια άρχισε να έχει σαρκικές σχέσεις με αγόρια, έκανε δυο-τρεις σχέσεις ποικίλης διάρκειας αλλά τελευταία είναι ελεύθερος. Αυτός ήταν και ο λόγος που με θυμήθηκε και με κάλεσε, για να μου προτείνει να πάμε μαζί στο Pride του Σαββάτου.

Καλέ μου φίλε, σ’ αγαπώ. Πώς να ξεχάσω τα απογεύματα που περνούσες από το σπίτι να μου πεις με τις ώρες το ντέρτι σου για εκείνη τη μεγάλη καψούρα, ή τις νύχτες της εξεταστικής που ξημερωνόμασταν διαβάζοντας Αριθμητική Ανάλυση; Τα της σχολής πάντα τα έπαιρνες πιο εύκολα, αλλά σε θυμάμαι πάντα με ένα παράπονο στα χείλη για τα παιδιά στο σχολείο που δεν σε έκαναν παρέα, για τους γκόμενους που δεν σε ήθελαν γιατί παραήσουν αδύνατος, για τις ανασφάλειες και τις μικροαδιαφορίες που σε συνόδευαν από γνωριμία σε γνωριμία. Τα θυμάμαι όλα αυτά και σε ευχαριστώ που ήμουν εγώ αυτός που εμπιστευόσουν τον πόνο σου και τους ενθουσιασμούς σου. Σε ευχαριστώ και για αυτή την πρόσκληση του Σαββάτου. Αλλά δεν θα μπορέσω να έρθω.

Πρώτα και κύρια, γιατί το Pride δεν με εκφράζει, αφού δεν νιώθω καθόλου γκέι. Όχι, όχι, μη με παρεξηγείς. Είμαι κι εγώ ομοφυλόφιλος, όσο κι εσύ. 100%. Αλλά γκέι δεν είμαι. Ούτε γκέι ούτε μπάι ούτε κουήρ ούτε τρανς. Γιατί βλέπεις, γκέι δεν είναι απλά αυτός που έτυχε να έλκεται από το ίδιο φύλο. Είναι αυτός που ένα τυχαίο γεγονός το παίρνει και το κάνει λαϊφστάιλ, αυτός που επιλέγει να ακολουθήσει τις έλξεις του και να τις κάνει προσδιοριστικό στοιχείο της ταυτότητάς του. Δεν θυμάμαι -διόρθωσέ με άμα κάνω λάθος- να ένιωσα ποτέ έτσι και πάνε χρόνια που δεν χρησιμοποιώ πια αυτή την λέξη για να μιλήσω για το σεξουαλικό μου προσανατολισμό.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Στο Pride κυριαρχεί μια ατμόσφαιρα σεξουαλικής ελευθεριότητας, που βλάπτει πρώτα και κύρια τους ίδιους τους ομοφυλόφιλους. Ημίγυμνοι άντρες που επιδεικνύουν τα κάλλη τους, νεαροί που αναζητούν το επόμενο hookup, ενημερωτικές ομάδες που μοιράζουν προφυλακτικά αριστερά και δεξιά και τα ξέφρενα πάρτι, όπου εκατοντάδες λικνίζονται με το αλκοόλ σε αφθονία και τις αναστολές σε έλλειψη, νομίζω πως δεν είναι και το πιο νορμάλ περιβάλλον για μια υγιή κοινωνικότητα. Καταλαβαίνω ότι αυτό είναι ένα έκτακτο γεγονός και οι περισσότεροι άνθρωποι μπορεί να μην είναι έτσι στην καθημερινότητά τους. Όμως, όλα αυτά συνιστούν έναν πειρασμό που δεν βρίσκω τον λόγο να τον βιώσω, αφού έχω επιλέξει να εγκρατεύομαι σεξουαλικά. «Μακάριος ανήρ ος ουκ επορεύθη εν βουλή ασεβών», θυμάσαι;

Έπειτα, στις εκδηλώσεις αυτές δεν κατεβαίνουν μόνο τα κέντρα πρόληψης κατά του AIDS. Κατεβαίνουν και ένα σωρό γυρολόγοι από όλο το εύρος του πολιτικού φάσματος, για να προωθήσουν την ιδεολογική τους πραμάτεια. Αριστερά, κέντρο και δεξιά συναγωνίζονται ποιος θα φανεί πιο gay friendly και περιμένουν να κάνουν ταμείο στις επόμενες εκλογές. Σαν τον υπουργό, που εξήγγειλε τον πολιτικό γάμο των ομοφύλων, λες και μετά το σύμφωνο συμβίωσης και την αναδοχή παιδιών πρόκειται αυτό να αλλάξει κάτι για τον μέσο ομοφυλόφιλο. Χώρια οι πρεσβείες… Και οι ΛΟΑΤ ακτιβιστές, που βρίσκουν επιτέλους ευήκοα ώτα, αφιερώνουν τις γιορτές τους στη βίωση «της θηλυκότητας όχι ως συνέπεια της βιολογίας» και με καλούν εμένα κι εσένα, φίλε μου, να δηλώσουμε «παρούσες», μιας κι η βιολογία δεν έχει πια γι’ αυτούς καμιά σημασία. Και μόλις δηλώσεις «παρούσα», θα γίνεις άλλος ένας αριθμός που θα προσυπογράφει τις διεκδικήσεις τους ενάντια στην «ετεροκανονικότητα», την «τοξική αρρενωπότητα» και την «πατριαρχική δομή της ελληνικής γλώσσας»! Κι όλα αυτά στο δικό σου όνομα. Το θέλεις; Εγώ δεν το θέλω.

Άσε που πολλοί από αυτούς τους ακτιβιστές τηρούν πολεμική στάση απέναντι στην πίστη μου και τον Θεό μου. Το ξέρεις αυτό, το έχεις δει. Ίσως φταίνε όλες αυτές οι ιδεολογικές παραδοχές που τους έχουν μπερδέψει. Ίσως είναι η εμμονή στην αμετανοησία. Ίσως η άγνοια. Ίσως πάλι να είχαν κακή μεταχείριση από ανθρώπους της Εκκλησίας και αυτό να τους οδήγησε να απορρίψουν συλλήβδην την εκκλησιαστική κοινότητα αλλά και την πίστη τους στον Θεό. Τον καταλαβαίνω αυτό τον πόνο. Είναι δικαιολογημένος. Αλλά η αντίδραση δεν είναι δικαιολογημένη. Γιατί δεν είναι τίποτε άλλο από μία άκριτη γενίκευση. Τόσο εγώ όσο κι εσύ βρήκαμε αγάπη μέσα στην Εκκλησία. Χωρίς να υποκριθούμε κάτι και παρά την όποια θηλυπρέπεια μπορεί να κουβαλάμε. Άρα δεν φταίει η Εκκλησία γενικά, φταίει ο κάθε άνθρωπος που κι αυτός κουβαλάει το δικό του φορτίο. Και φυσικά, δεν φταίει ο Θεός. Το ξέρεις εξ άλλου πως χωρίς τη δική Του παρουσία στη ζωή μας, θα την είχαμε κόψει τη φλέβα. Πώς λοιπόν να πάω τώρα στο Pride και να ακούσω μερικούς να βγάζουν το άχτι (ή το κόμπλεξ τους) κατά των «θρησκευτικών ταμπού» και του «σκοταδιστικού ιερατείου», φορώντας καμιά φορά ράσα και πετραχήλια; Αν και τους ψιλοκαταλαβαίνω όλους αυτούς. Ζωή χωρίς Θεό δεν αντέχεται. Όταν δεν έχεις αιώνια προοπτική, λογικό είναι να προσπαθείς να γεμίσεις την ψυχή σου με δράσεις και ακτιβισμούς και ιδεολογήματα.

Τέλος, αν υποθέσουμε ότι τίποτε από όλα αυτά δεν ίσχυε και το Pride ήταν απλά μια εκδήλωση ορατότητας των ομόφυλων έλξεων, θα έπρεπε τουλάχιστον να αλλάξει το όνομά του. Υπερηφάνεια για τι; Η ομοφυλοφιλία δεν είναι ζήτημα επιλογής. Ήρθε στη ζωή σου χωρίς να την διαλέξεις. Αν υπήρχε η δυνατότητα να αλλάξεις, το ξέρεις ότι θα την επέλεγες. Αλλά μάλλον δεν υπάρχει. Επομένως γιατί να υπερηφανευτεί κανείς; Ή γιατί να ντραπεί;

Γι’ αυτό, φίλε μου, δεν μπορώ να έρθω το Σάββατο στο Pride. Σε περιμένω σπίτι για καφέ.

Προηγούμενο άρθροΟ φαύλος κύκλος της ομοφυλοφιλίας
Επόμενο άρθροΚάτω οι άμυνες
Γιώργος Δ.
Ο Γιώργος είναι 30 ετών και ζει στη Θεσσαλονίκη. Βιώνει ομόφυλες έλξεις από την προεφηβική του ηλικία, αλλά αγωνίζεται να ευαρεστήσει στο Θεό με την προσευχή και την εγκράτεια. Δημιούργησε την παρούσα ταπεινή προσπάθεια με την ευχή του πνευματικού του.

5
Άφησε ένα σχόλιο

avatar
2 Σχολιαστές
ΠαρηςΓιώργος Δ. Πρόσφατοι σχολιαστές
  Εγγραφή  
Θέλω να ενημερώνομαι για
Παρης
Μέλος

Μου άρεσε πολύ που μετά το «Μακάριος ανήρ ος ουκ επορεύθη εν βουλή ασεβών» έβαλες τη φωτογραφία της Βουλής!! Ωραία σημειολογία! Πράγματι, η Βουλή των Ελλήνων έχει καταστεί Β(β)ουλή ασεβών!!! Ασεβών πολιτικάντιδων που ποτέ άλλοτε, νομίζω, δεν έχει ξαναδεί η χώρα! Αυτό αποδεικνύεται αβίαστα από τα αντίχριστα και ανθελληνικά τους νομοθετήματα.
Δεν θα συμφωνήσω, ωστόσο, με τις εξής προτάσεις: »Η ομοφυλοφιλία δεν είναι ζήτημα επιλογής. Ήρθε στη ζωή σου χωρίς να την διαλέξεις. Αν υπήρχε η δυνατότητα να αλλάξεις, το ξέρεις ότι θα την επέλεγες. Αλλά μάλλον δεν υπάρχει. Επομένως γιατί να υπερηφανευτεί κανείς; Ή γιατί να ντραπεί;»
Πιστεύω ακράδαντα ότι αν ένας αμετανόητος και μακράν του Χριστού ομοφυλόφιλος είχε τη δυνατότητα να αλλάξει τον σεξουαλικό του προσανατολισμό προς την ετερόφυλη έλξη, δεν θα το έπραττε! Ένας ομοφυλόφιλος που αγωνίζεται πνευματικά εν Χριστώ, θα το ήθελε οπωσδήποτε. Ένας όμως αμετανόητος αποκλείεται, και αυτό διότι για εκείνον η ομοφυλοφιλία του είναι κάτι που, όπως λέει και το άρθρο, τον προσδιορίζει, του δίνει μια ιδιαίτερη ταυτότητα, ένα συγκεκριμένο lifestyle, ένα υποτιθέμενο νόημα ζωής και φυσικά την ωραιότερη, κατ’ αυτόν, σεξουαλική εμπειρία. Οπότε, γιατί να θέλει να αλλάξει…; Για το λόγο αυτό, θεωρώ, ότι η ομοφυλοφιλία σε αυτά τα στάδια είναι (και) επιλογή.
Γι’ αυτό »υπερηφανεύονται» οι τοιούτοι ομοφυλόφιλοι! Για την υπερήφανη επιλογή τους! Δεν αισθάνονται ντροπή για την πτώση τους όπως οι πρωτόπλαστοι. Πολύ δε περισσότερο δεν αισθάνονται την ανάγκη να μετανοήσουν, και αυτό είναι το χειρότερο…

Παρης
Μέλος

Να διεκρινήσω δυο πράγματα:
α. Σχετικά με τους ασεβείς πολιτικούς, για να μη θεωρηθεί ότι κομματικολογώ, δεν προσπαθώ να κάνω προπαγάνδα ούτε υπέρ ούτε κατά οποιουδήποτε κόμματος. Απλώς, αναφέρω την προσωπική μου διαπίστωση που θεωρώ ότι είναι σωστή, ότι δηλαδή η ασέβεια των σημερινών πολιτικών όλων των αποχρώσεων έχει ξεπεράσει κατά πολύ αυτήν των παλαιοτέρων. Τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει μάρτυρες καταιγιστικών φοβερών αντίχριστων και ανθελληνικών νομοθετημάτων (σύμφωνα συμβίωσης, αναδοχή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια, μάθημα θρησκευτικών και μάθημα ιστορίας, σχεδιαζόμενες ηλεκτρονικές ταυτότητες, λαθρομετανάστες, Μακεδονικό κτλ).
β. Σχετικά με το αν είναι επιλογή ή όχι η ομοφυλοφιλία, θεωρώ ότι και είναι και δεν είναι. Διαφέρει από περίπτωση σε περίπτωση. Μπορεί σε πολλές περιπτώσεις αρχικά να μην είναι επιλογή, γίνεται όμως στη συνέχεια με την άγνοια (στην καλύτερη περίπτωση) και με την αμετανοησία (στη χειρότερη περίτωση).
Σε μερικές όμως περιτώσεις, η ομοφυλοφιλία (αλλά και όχι μόνο αυτή) θεωρώ ότι είναι εξαρχής επιλογή. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η ομοφυλοφιλία συνήθως επέρχεται σε ένα ετεροφυλόφιλο άτομο κατόπιν ανάλογων ομοφυλοφιλικών εμπειριών οι οποίες πραγματοποιήθηκαν προκειμένου το άτομο αυτό να ολοκληρώσει, υποτίθεται, τον προσωπικό κύκλο γνώσης του επί του θέματος. Με απλά λόγια, κατόπιν σεξουαλικών πειραμάτων.

Παρης
Μέλος

Ή καλύτερα πειραματισμών.