Ο έρωτας είναι η λύση

12

Μελετούσα προχθές ένα βιβλιαράκι που «μου το έβαλε κανόνα» να το διαβάσω ένας φίλος μου. Λέγεται «Η Θεραπεία της Ψυχής κατά τον άγιο Πορφύριο» και το έχει γράψει ένας γνωστός Αγιορείτης κληρικός που διακονεί στον κόσμο. Σε κάποιο σημείο διαβάζω τα εξής:

Ὁ Θεῖος Ἔρωτας εἶναι τό κύριο θεραπευτικό μέσο τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς
Ὁ π. Πορφύριος: α) μέ τή «χαρούμενη καί ἄκρα» ὑπακοή του καί β) μέ τήν ἀδιάλειπτη προσευχή του κατέστη θεοδίδακτος καί «θείῳ ἔρωτι πτερούμενος». Ἡ ψυχή του θεραπεύτηκε. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος δοθεῖ στόν Θεῖο Ἔρωτα, δέχεται ἐντός του τόν Χριστό, τόν ἀληθινό Ἰατρό τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων μας. Βρίσκει τότε ὁ ἄνθρωπος τήν κρυμμένη «ἐντός αὐτοῦ» Βασιλεία, πού τοῦ χαρίστηκε δωρεάν μέ τό Ἅγιο Βάπτισμα καί τό Ἅγιο Χρίσμα.

Και παθαίνω πλάκα! Όλοι μας λίγο-πολύ έχουμε ερωτευτεί. Έτσι κι εγώ. Όταν ερωτεύομαι, παθαίνω τραλαλά. Δε με πιάνει ο ύπνος. Κάθομαι και σκέφτομαι το αγαπημένο πρόσωπο, αναστενάζω ασυναίσθητα το όνομά του και ξημερώνομαι με το ντέρτι στα στήθια. Ξυπνάω την άλλη μέρα το πρωί και πάλι τ’ όνομά του ψιθυρίζω. Όλη μέρα ο νους μου ταξιδεύει κοντά του. Άμα δεν τον δω, αν δε μου στείλει ένα μήνυμα, αν δεν τον ακούσω, η μέρα μου δεν έχει χαρά. Όταν όμως είμαι μαζί του, όλη η ζωή μου αποκτά νόημα και ομορφιά.

Ε, λοιπόν! Πάνω που τα διάβαζα αυτά, κάνω το συνειρμό: Φαντάζεσαι όλα αυτά να τα ένιωθες για το Χριστό; Να λαχταρούσες όλη μέρα για Κείνον; Να μην μπορούσες να Τον βγάλεις από το μυαλό σου; Να ψιθύριζες με αγάπη τ’ όνομά Του. Ε, ναι! Ο καλός Θεός μάς χάρισε τον ανθρώπινο έρωτα, για να μπορέσουμε να καταλάβουμε ποια ακριβώς πρέπει να είναι η σχέση μας μαζί Του. Να μας αξιώσει να καεί η ψυχή μας από την αγάπη Του!

Προηγούμενο άρθροΎπουλη ευτυχία
Επόμενο άρθροΗ προσφορά της Εκκλησίας στους ομοφυλόφιλους
Ο Γιώργος είναι 30 ετών και ζει στη Θεσσαλονίκη. Βιώνει ομόφυλες έλξεις από την προεφηβική του ηλικία, αλλά αγωνίζεται να ευαρεστήσει στο Θεό με την προσευχή και την εγκράτεια. Δημιούργησε την παρούσα ταπεινή προσπάθεια με την ευχή του πνευματικού του.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

12 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Ακολούθησα για 8 χρόνια την συγκεκριμένη μέθοδο και βγήκα ένα ψυχοσωματικό ράκος. Μου πήρε γύρω στα δέκα χρόνια να επανέλθω και μου κόστισε γύρω στα δέκα χιλιάρικα σε σύμβουλους ψυχικής υγείας συν το απροσδιόριστο τεράστιο κόστος που είχε γενικότερα στην ζωή μου.
    Θέλω άμεση ενημέρωση πού να αποτανθώ για αποζημίωση.
    Επίσης θέλω έρευνα που να καταγράφει τα αποτελέσματα την ψυχική υγεία των ατόμων που πέτυχαν κάτι τέτοιο και το ποσοστό τους, αν υπάρχουν τέτοια άτομα.
    Αλλιώς μάλλον πρόκειται περί αγυρτείας, κομπογιαννιτισμού και απατεωνιάς και πρέπει να διώκονται άτομα που υπόσχονται τέτοιες «λύσεις».

    • Πέτρο, ποια «μέθοδο» ακολούθησες; Την πνευματική μέθοδο της Ορθόδοξης Εκκλησίας; Γιατί, αν την ακολουθούσες σωστά, τότε δε θα γινόσουν ράκος. Για αποζημίωση, αδελφέ, στο πετραχήλι κάποιου πνευματικού.

      Έρευνα για την ψυχική υγεία των εγκρατευόμενων ομοφυλόφιθλων Χριστιανών θα βρεις εδώ: http://omofylofilia.gr/2016/10/έρευνα-ομοφυλόφιλους-χριστιανούς/

      • Απάντηση μηδενικής αξίας και επιπλέον μισάνθρωπη, υποκριτική και εγωιστική.
        Σύμφωνα με την θέση σου, καμία θρησκεία δεν οφείλει αποζημίωση απέναντι στους πιστούς της, γιατί έχει έτοιμη την εξυπνάδα: «Δεν ακολούθησες σωστά την μέθοδό μας».
        Πού το ξέρεις? Απλά δεν το ξέρεις και δεν σε νοιάζει κιόλας.
        Ακόμα και η έρευνα του Χριστιανικού «Επιστημονικού Ιδρύματος που έφερες, λέει αυτό που σου αναφέρω, ότι δεν μπορεί να προσφέρει συνταγή για επιτυχία. Το μόνο που προσφέρεται, είναι μια μεσοβέζικη διαχείριση της βλάβης που παθαίνει το πιστό άτομο λόγο των κοινωνικών προκαταλήψεων, τις οποίες η ίδια η θρησκεία δημιουργεί. Τραγικό, απλά.
        Η οποία «έρευνα» συν τοις άλλοις είναι τόσο επιστημονική, όσο επιστημονική θα ήταν μία έρευνα από ένα Μουσουλμανικό Επιστημονικό Ίδρυμα. Δηλαδή καθόλου.
        Εκτός κι αν ισχυρίζεσαι ότι θα διάβαζες μία αντίστοιχη μουσουλμανική «επιστημονική» έρευνα για γυναικεία ζητήματα για δεις την αλήθεια.
        Εξαιρετικά αντικειμενικός, ε?

      • Μη γίνεσαι προσβλητικός. Επειδή δεν πιστεύεις εσύ, δε σημαίνει ότι όλοι εμείς που επιλέγουμε να ακολουθήσουμε το Χριστό στη ζωή μας πρέπει να ζητήσουμε την άδειά σου ή οποιουδήποτε άλλου. Ο ισχυρισμός ότι το «πιστό άτομο παθαίνει βλάβη λόγω των κοινωνικών προκαταλήψεων» είναι μια ερμηνεία και απαιτεί τις ανάλογες αποδείξεις. Πιστοί ή μη πάντως, οι ομοφυλόφιλοι αντιμετωπίζουμε μεγαλύτερο κίνδυνο ψυχικής υγείας κι αυτό δεν μπορεί να αποδίδεται απλά και μόνο στις «κοινωνικές προκαταλήψεις», σύμφωνα με μια άλλη μεγάλη πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύτηκε στο New Atlantis. Και εξ άλλου είναι επαναλαμβανόμενο εύρημα πολλών ερευνών ότι η πνευματικότητα οδηγεί σε βελτιωμένα επίπεδα ψυχικής υγείας. Επί πλέον, δεν καταλαβαίνω γιατί ένα πανεπιστήμιο με χριστιανική κατεύθυνση δεν μπορεί να παράγει ποιοτική επιστήμη και αντίθετα μπορεί να το κάνει αυτό ένα πανεπιστήμιο ή ένα τμήμα με αθεϊστική κατεύθυνση. Μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι χωρίς θρησκεία, αλλά δεν υπάρχουν άνθρωποι χωρίς ιδεολογία. Κι αυτή μπορεί να επηρεάζει και την ερμηνεία κάποιων επιστημονικών δεδομένων. Η ιδεολογική πολυφωνία λοιπόν είναι απαραίτητη και στις κοινωνικές επιστήμες, γιατί αναδεικνύει πτυχές της επιστημονικής έρευνας που θα έμεναν αλλιώς ανέγγιχτες.

      • Επί προσωπικού τώρα, η προτροπή μου για «αποζημίωση» στο πετραχήλι ενός πνευματικού δεν ήταν ειρωνική. Πολλοί από εμάς έχουμε κάνει λάθος επιλογές στη ζωή μας και ακολουθήσαμε ψεύτικες ιδεολογίες ή ψεύτες ανθρώπους. Ο χρόνος, δυστυχώς, όσο κι αν θα το θέλαμε, δε γυρνάει πίσω. Αν λοιπόν μπορεί να υπάρχει κάποια ουσιαστική «αποζημίωση» και επανόρθωση, αυτή μπορεί να γίνει πνευματικά, Πέτρο. Γιατί η ζωή μας δεν τελειώνει εδώ. Έχουμε απέραντους αιώνες ακόμη να χαρούμε.

        Έπειτα, δεν είπα ότι ξέρω τι μέθοδο ακολούθησες. Γι’ αυτό και σε ρώτησα. Όμως, έχω γνωρίσει αγίους ανθρώπους στη ζωή μου και είδα ότι αυτή η «μέθοδος» της αγάπης και της ταπείνωσης λειτουργεί. Αν αποτυγχάνουμε σε κάτι, δε φταίει απαραίτητα το κάτι, έτσι; Το λέω αυτό, όχι για να σε προσβάλλω, αλλά επειδή θεωρώ ότι αυτή η τάση να αναζητάμε συνεχώς το φταίξιμο στους άλλους είναι η τέλεια συνταγή για να γίνουμε δυστυχισμένοι. Κάτι σαν κι αυτό που κάνουν κι οι γκέι ακτιβιστές στις μέρες μας.

        Θα σε παρακαλέσω, λοιπόν, αν όντως ακολούθησες την Ορθόδοξη πίστη και σήμερα την έχεις αντικαταστήσει με την Queer theory, να συνεχίσεις να είσαι κριτικό πνεύμα και να μην πιστεύεις ότι για όλα μας τα προβλήματα φταίει η ομοφοβία, αλλά να αφήσεις και κάποιο ερωτηματικό. Όπως λέει κι ο επί κεφαλής της έρευνας της New Atlantis, «όπως ακριβώς προσφέρουμε κακή υπηρεσία στους μη ετεροφυλόφιλους υποπληθυσμούς, αν αγνοήσουμε ή υποτιμήσουμε τους στατιστικώς υψηλότερους κινδύνους των αρνητικών αποτελεσμάτων ψυχική υγείας που αντιμετωπίζουν, εξ ίσου είναι κακή υπηρεσία γι’ αυτούς να αποδίδουμε λάθος τις αιτίες αυτών των αυξημένων κινδύνων, ή να αγνοούμε άλλους πιθανούς παράγοντες που μπορεί να σχετίζονται».

        Ας κάνει λοιπόν ο καθένας μας με αγαθή συνείδηση το καλύτερο για τους αδελφούς μας ομοφυλόφιλους, χωρίς φυσικά να αρνούμαστε την αυθεντικότητα των βιωμάτων τους και το δικαίωμά τους στο θρησκευτικό/ιδεολογικό αυτοπροσδιορισμό.

      • Η μέθοδος που ακολούθησα ήταν της ορθόδοξης εκκλησίας, με την αγάπη, την ταπείνωση, την προσευχή, τα μυστήρια και την υπακοή.
        Οι ιερείς που έκανα υπακοή ήταν οι καλύτεροι και πιο διαλεχτοί.
        Τα δέκα χρόνια που έδωσα από τη ζωή μου, ο αγώνας που έκανα, η πίστη που είχα και η ειλικρίνεια είναι κάτι που ξεπέταξες με φτηνό τρόπο, ακριβώς όπως θα έκανε ο κάθε πιστός για να υπερασπιστεί το δικό του θρησκευτικό σύστημα.
        Όπως ξεπέταξες και το κόστος που είχε στην δική μου ζωή, ή στην ζωή εξαιρετικά πολλών άλλων συνανθρώπων μας. Πραγματικό κόστος.
        Δεν είχες καμία δυνατότητα να γνωρίζεις συγκεκριμένα για εμένα και όμως το έκανες και θα το ξανακάνεις και σε όλες τις άλλες περιπτώσεις των ανθρώπων που έχουν καταστραφεί από την εκκλησία.
        Γιατί δεν σε ενδιαφέρει η αλήθεια, σε ενδιαφέρει η επιβεβαίωση ότι κατέχεις την αλήθεια, την απόλυτη αλήθεια. Διαλέγεις μια θρησκεία (εντελώς τυχαία, το 99% των πιστών «ανακαλύπτουν» την θρησκεία που τους ταΐζουν) και ό,τι δεν χωράει στα σχήματά της, το πετάς, όπως κάθε πιστός οποιασδήποτε θρησκείας.
        Μια τέτοια στάση είναι εγωιστική, μισάνθρωπη και υποκριτική. Με τον ευγενικότερο τρόπο διατυπωμένες οι εκφράσεις.
        Αν θεωρείς ότι υπάρχουν άλλα επίθετα, πιο ορθά, πες τα μου. Να τα μεταφέρουμε και στον Χριστό (και στις άλλες μεγάλες πνευματικές μορφές που από τα αρχαία χρόνια επισήμαναν το γνωστό πρόβλημα των θρησκειών), ώστε να μην λέει κάποιους γραμματείς και φαρισαίους, αλλά να τους λέει όπως σε εξυπηρετεί.

        Αν λοιπόν σε ενδιαφέρει η αλήθεια, τότε ο χώρος σου είναι εκεί έξω, στον κόσμο. Στα κουίρ άτομα, στα κινήματα, στην πραγματική επιστήμη, με τις πολλές και διάφορες ιδεολογίες που διαρκώς συμπληρώνονται, και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Και όχι με τα κλειστά ολοκληρωτικά ιδεολογικά σχήματα των θρησκειών που αγωνίζονται να αυτοδικαιωθούν.

        Υ.Γ.
        Την έρευνα που μου παρέθεσες την έχεις διαβάσει? Ο ισχυρισμός ότι το «πιστό άτομο παθαίνει βλάβη λόγω των κοινωνικών προκαταλήψεων» ΔΕΝ είναι μια δική μου ερμηνεία ούτε πρέπει εγώ να την αποδείξω. Η έρευνά σου την αναφέρει.

      • Και βέβαια οφείλω να αναφέρω ότι καμία διάθεση δεν έχω να την πέφτω σε πιστά άτομα.
        Πάτησα στα πόδια μου και κατάφερα να είμαι ένας άνθρωπος που χαίρεται με την ζωή, μπορεί να γελάει, να έχει γνήσια κοινωνικότητα και να είναι δημιουργικός, να ζει την συντροφικότητα και την αγάπη. Μπορεί όλη αυτή η ταλαιπωρία μέσα στον χώρο της εκκλησίας να κόντεψε να μου κοστίσει την ίδια μου την ζωή και να με είχε φτάσει σε ακραία επίπεδα εξαθλίωσης και ψυχοσωματικών προβλημάτων (αυτό για εμένα ήταν η απόλυτη απώλεια της ψυχής και όντως την έζησα μέσα στην εκκλησία, με τις καλύτερες προθέσεις και τους καλύτερους οδηγούς και συνοδοιπόρους) αλλά ευτυχώς κατάφερα να ξεφύγω και να ζω μια ζωή πλήρη.

        Ο λόγος που με κάνει να σχολιάζω εδώ είναι ότι είκοσι χρόνια μετά, συναντώ διαρκώς άτομα που έχουν τα ίδια καταστροφικά βιώματα από την εκκλησία. Την ίδια ανασφάλεια, το ίδιο μπέρδεμα, τις ίδιες κομματιασμένες προσωπικότητες και ζωές.
        Οπότε φίλε μου, κάνε κράτει με τις βεβαιότητες που πασχίζεις να τσιμεντώσεις.
        Έχουν εξαιρετικά καταστροφικά αποτελέσματα στις ζωές πολλών ανθρώπων, όσο δεν μπορούν να χωρέσουν τις νέες κοινωνικές πραγματικότητες.

        Κι αν επικαλείσαι έρευνες, να κατανοείς τι μετρούν.
        Π.χ. το κλασικό εύρημα ότι «η πνευματικότητα οδηγεί σε βελτιωμένα επίπεδα ψυχικής υγείας» ΔΕΝ πιστώνεται σε καμία θρησκεία. Μάλιστα τις αποδομεί, γιατί τους δίνει ίση αξία με την οποιαδήποτε κοινοτική ζωή. Το στοιχείο της κοινοτικής ζωής (αλληλοβοήθεια, συμβίωση, δεδομένοι ρόλοι κτλ), σε συνδυασμό με τις σταθερές ρουτίνες καθημερινότητας και μια οποιουδήποτε είδους πνευματικότητα (φιλοσοφική, θρησκευτική, παραδοσιακή κλπ) είναι αυτό που μετράται στις έρευνες.

      • Πέτρο, αν ήθελα να ξεπετάξω το μήνυμά σου, υπήρχαν ευκολότεροι τρόποι: Θα πατούσα απλά Διαγραφή. Όμως, όπως λες κι εσύ, δεν είχα «καμία δυνατότητα» να γνωρίζω συγκεκριμένα για σένα. Τα μηνύματα που έγραψα λοιπόν κινούνται ακριβώς μέσα στο πλαίσιο των υφιστάμενων δυνατοτήτων μου. Έζησες μέσα στην Εκκλησία με τις καλύτερες προϋποθέσεις και έζησα μέσα στην Εκκλησία με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Το γιατί στη δική σου περίπτωση αυτό δε λειτούργησε, ενώ στη δική μου λειτουργεί, είναι κάτι που δεν μπορεί ο ένας να το απαντήσει για τον άλλον ούτε στα πλαίσια ενός ιστολογικού σχολιασμού ούτε από κοντά. Την απάντηση πρέπει να την ψάξουμε μέσα μας, γιατί εκεί βρίσκεται.

        Διακρίνω πολύ θυμό και μεγάλη ανάγκη να ακυρώσεις την εμπειρία των άλλων ανθρώπων, που μπορεί να είναι διαφορετική από τη δική σου, να αρνηθείς την αυθεντικότητά της. «Δεν μπορούν οι άλλοι να γελάνε, να έχουν γνήσια κοινωνικότητα και να είναι δημιουργικοί, να ζουν τη συντροφικότητα και την αγάπη μέσα στην Εκκλησία». Δε θα μπω σ’ αυτή τη διελκυστίνδα.

        Επειδή, όμως, δεν πιστεύω στο σχετικισμό της αλήθειας, επίτρεψε σε μένα και στους άλλους πιστούς να διαλέξουμε και να ζήσουμε την πίστη που επιθυμούμε, την πίστη που δίνει ύπαρξη στην κάθε μας στιγμή, την πίστη που μόνη μπορεί να δώσει νόημα σε έννοιες, όπως «αλήθεια», «ηθικό», «σωστό». Την πίστη που δε θα είναι μια ξερή ιδεολογία, δε θα εξαρτάται από τις κοινωνικές πραγματικότητες, για να γεννιέται και να πεθαίνει μαζί τους, αλλά θα ζει και θα μας ζει στους αιώνες.

        Εύχομαι να βρεις την ειρήνη, Πέτρο.

        Υ.Σ. Η έρευνα για τους ομοφυλόφιλους Χριστιανούς δε λέει αυτό που ισχυρίζεσαι και η ερμηνεία σου για τις ψυχολογικές μελέτες της θρησκείας είναι υπεραπλουστευτική, δε βρίσκεις;

      • Εννοείται ότι υπάρχει θυμός γιατί δεν αναφερόμαστε σε επιλογές ατόμων που είναι λογικό να κάνουν τα λάθη τους και να αλλάξουν, π.χ. μια ιδιωτικά επιλεγμένη πνευματικότητα, ένα κόμμα που ψηφίσαμε σε κάποιες εκλογές, έναν καλλιτέχνη που αγαπήσαμε μία περίοδο.
        Όταν μιλάμε για την ορθοδοξία σε πολίτες του ελληνικού κράτους αναφερόμαστε σε θρησκευτική επιβολή που συνεχίζει να διαπλέκεται με το κράτος και περιορίζει δικαιώματα ανθρώπων.
        Η απαγόρευση ενημέρωσης στην εκπαίδευση, η δημόσια ρητορική μίσους των εκκλησιαστικών ταγών κατά των δικαιωμάτων και όλο το φάσμα της πολιτικής διαπλοκής ορθόδοξης εκκλησίας και ελληνικής πολιτείας ΔΕΝ σχετίζεται με ατομικές επιλογές, ώστε να πούμε «δεν πειράζει, έτσι γίνεται». Ούτε αντιπροσωπεύει θεσμούς σύγχρονου κράτους. Μην μιλάμε αδιαφορώντας για το πλαίσιο, λοιπόν. Δεν είναι ίδια η συζήτηση ανεξάρτητα αν γίνεται στην Σαουδική Αραβία, την Τουρκία ή την Αλβανία. Υπάρχουν τρομακτικές διαφορές.
        Ήμουν στον Αντιαιρετικό Αγώνα της εκκλησίας της Ελλάδας όπου εκεί είχαμε πράγματι να κάνουμε με πνευματικές επιλογές ατόμων (γιατί είχαν λακίσει από το κεντρικό μαντρί), και μελετούσαμε τις επιπτώσεις τους στην κοινωνικοποίηση και την ψυχική τους υγεία. Εκεί να δεις χριστιανικές «έρευνες» να χορτάσεις και να κατανοήσεις την ποιότητά τους. Εκείνη η εμπειρία ήταν που μου άνοιξε τα μάτια και είδα πώς διαστρεβλώνεται η αλήθεια ανάλογα με τις επιθυμίες του «ερευνητή». Καμία σχέση με ό,τι συμβαίνει πάντα και σε όλους τους ερευνητές που έχουν τις προσωπικές τους αντιλήψεις και ιδέες. Εδώ έχουμε διακηρυγμένη και δογματική προκατάληψη. Γιατί αν βάζεις στον τίτλο ενός ιδρύματος τον προσδιορισμό «Χριστιανικός» ή «Μουσουλμανικός», τότε του έχεις στερήσει οποιαδήποτε αντικειμενικότητα και έχεις επιλέξει δογματικό πλαίσιο σαφέστατο και καθόλου αδιάφορο ή χαλαρό. (Θα ήταν σαν να έβλεπες στον τίτλο ενός επιστημονικού ιδρύματος τον όρο «Αθεϊστικό». Ε, κατευθείαν ντιλίτ θα όφειλες να πατήσεις).
        Στον Αντιαιρετικό Αγώνα της Εκκλησίας της Ελλάδας λοιπόν, πράγματα που γίνονταν κατά κόρον στην ορθόδοξη θρησκεία δεν τα βλέπαμε ούτε τα μετρούσαμε, αλλά τα μετρούσαμε στις άλλες θρησκείες, που ήταν οι «άλλες». Εμείς ήμασταν οι καθαροί και είχαμε την απόλυτη Αλήθεια.
        Και είναι τραγικό να με ρωτάς αν ακολούθησα «ορθόδοξη μέθοδο», από την στιγμή που οι πηγές σου, ακόμα και η έρευνα που έφερες, είναι προτεσταντικές. Δηλαδή κάτσε λίγο. Τελικά τα αποτελέσματα για τους χριστιανούς προτεστάντες ομοφυλόφιλους είναι ενδεικτικά και για τους ορθόδοξους? (Εγώ θα σου πω ναι. Εσύ είναι που θα έπρεπε να προβληματιστείς για το τι τελικά είναι η ορθόδοξη μέθοδος και πόση αξία έχει. Και να κατανοήσεις ότι καταντάει απάνθρωπη μια τέτοια εξόφθαλμη υποκρισία).
        Κατανοείς το εγκεφαλικό κοκομπλόκο που ορίζει τη βάση των πληροφοριών της ιστοσελίδας σου?
        Επιλέγεις ως προτεινόμενη λύση μία λύση που δεν παρέχει κανένα εχέγγυο, κι ενώ μάλιστα είναι δεδομένο ότι παράγει εξαιρετικά προβληματικές καταστάσεις, την ανεβάζεις και σε βάθρο θείο, στο ανώτερο σημείο που θα μπορούσες, στην απόλυτη αλήθεια. Πώς στέκει αυτό?
        Την ειρήνη και την γαλήνη την βρήκα όταν παράτησα την εκκλησία. Γνήσια πρόσωπα, χαμογελαστά και αυθεντικά, με πραγματικά συναισθήματα, βρήκα στους εκτός εκκλησίας.
        Δεν θα μηδενίζω, όπως έκανες εσύ, τα βιώματά σου. Ξέρω ότι υπάρχουν άτομα που την καταβρίσκουν στους θρησκευτικούς χώρους (οποιασδήποτε θρησκείας, επαναλαμβάνω). Αυτά τα σέβομαι απόλυτα, ποιος είμαι εγώ να διαγράψω τα βιώματά τους. Αλλά όταν κάποιος πουλάει φούμαρα ως το απόλυτο φάρμακο για όλα τα άτομα, ε, ναι, πρέπει να σταθούμε κριτικά και να επισημάνουμε ότι είναι επικίνδυνο. Ο κίνδυνος ΔΕΝ είναι το δικό του βίωμα. Ο κίνδυνος είναι το απόλυτο με το οποίο το ντύνει και ο τρόπος που αντιμετωπίζει τα άτομα που δεν έχουν το ίδιο δόγμα.
        Στον ίδιο βαθμό στέκομαι κριτικά και σε οποιαδήποτε ιδεολογία αποκτά ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά όπως οι θρησκείες. Εννοείται ότι δεν χαίρομαι καθόλου όταν βλέπω σε κάποιες περιπτώσεις την κουίαρ θεωρία να αποκτά μορφή θρησκείας στις ζωές κάποιων ανθρώπων. Ευτυχώς όμως ΔΕΝ μπορεί να φτιάξει το αφήγημα περί θείας προέλευσης, όπως οι θρησκείες. Οπότε δεν ανησυχώ, γιατί τα λάθη και οι υπερβολές γίνονται γρήγορα αντιληπτά και διορθώνονται.
        Σε ένα αποφορτισμένο και αδογμάτιστο πλαίσιο, θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον η κριτική που θέλεις κι εσύ να κάνεις απέναντι σε πιθανές στρεβλές κοινωνικές αιτιάσεις. Όπως την κάνεις όμως, ούτε για τους ορθόδοξους είναι χρήσιμη, ούτε για τους μη ορθόδοξους. Και αυτά δεν στα γράφω γιατί έχω κάποια εσωτερική πάλη με το θέμα. Τα έχω αφήσει δεκαετίες πίσω μου αυτά. Ήμουν στην θέση σου, μπορώ να νιώσω το βίωμά σου, αλλά δεν έχω πλέον συναισθηματικές εμπλοκές με το θέμα. Οι λόγοι που ασχολούμαι είναι εντελώς πολιτειακής φύσης, όσο κι αν δεν μπορείς να το νιώσεις. Είμαι εκπαιδευτικός και δεν είναι δυνατόν να συμβιβάζομαι με την αναπαραγωγή στρεβλών καταστάσεων.

      • Πέτρο, υπερβάλλεις πάρα πολύ. Πού ακριβώς είναι η θρησκευτική επιβολή; Μήπως αναφέρεσαι στα θρησκευτικά στα σχολεία; Γιατί από ό,τι ξέρω, αυτά επιβάλλονται με τόσο σκληρό τρόπο, ώστε με μια απλή αίτηση να μπορεί ο μαθητής να απαλλαχτεί. Μήπως αναφέρεσαι στη μισθοδοσία των κληρικών από το κράτος; Γιατί τότε θα με βρεις 100% σύμφωνο ότι πρέπει να καταργηθεί και οι κληρικοί να μισθοδοτούνται από τις ενορίες τους. Ή μήπως αναφέρεσαι στο δικαίωμα των Χριστιανών να εκφράζονται στο δημόσιο χώρο μέσω δημοκρατικών διαδικασιών και να προωθούν με υπερηφάνεια τις πεποιθήσεις τους, όπως μπορεί να κάνει ελεύθερα οποιοδήποτε άλλο ιδεολογικοθρησκευτικό ρεύμα, ανεξάρτητα από την αριθμητική του ισχύ ή αδυναμία; Δηλαδή θα πρέπει να ντρεπόμαστε, επειδή πιστεύουμε; «Καμία διάθεση» δεν έχεις να την πέφτεις σε πιστά άτομα, αλλά αυτό δεν κάνεις εδώ και μερικές μέρες;

        Σε κάθε περίπτωση, διαπιστώνω ότι το πρόβλημά σου είναι πρωτίστως πρόβλημα ιδεολογικό. Πιστεύεις ότι «σύγχρονο κράτος» σημαίνει και άθεο κράτος, λες και υπάρχει κάποιου είδους νομοτέλεια. Μα αν είσαι αθεϊστής, αδελφέ μου, τότε έχεις τα δικά σου προβλήματα να λύσεις, καθώς δεν μπορείς να ορίσεις ούτε βασικές έννοιες, όπως «ηθικό», «σωστό» και «δίκαιο». Πολλά πράγματα στηρίζονται στην πίστη στο Θεό, όπως η ιδέα ότι τα ανθρώπινα όντα έχουν εγγενή αξία. Η ηθική, το δίκαιο και η θεωρία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στηρίζονται στην πεποίθηση ότι δεν είσαι απλά μια τυχαία συλλογή ατόμων, αλλά ένα πρόσωπο με αξία και αξιοπρέπεια. Από πού προέκυψε αυτή η ιδέα, άραγε;;; Μα φυσικά από τη διδασκαλία της Αγίας Γραφής ότι οι άνθρωποι είναι πλασμένοι κατ’ εικόνα Θεού. Απόρριψε το Θεό με όλη σου τη δύναμη, έλεγε ο Νίτσε, αλλά μετά θα πρέπει να αρχίσεις ξανά με νέα θεμέλια και να εξηγήσεις γιατί ένα συγκεκριμένο πλάσμα, φτιαγμένο από τις τυφλές δυνάμεις του χρόνου και της τύχης που ανακάτευαν επί δισεκατομμύρια χρόνια την αρχέγονη σούπα, κατέχει απαράγραπτα δικαιώματα, ενώ οι αμοιβάδες, οι κατσαρίδες και οι μελιτζάνες όχι.

        Αν ο άνθρωπος δεν είναι εικόνα Θεού, τότε τι είναι στ’ αλήθεια τα ανθρώπινα δικαιώματα, στα οποία έχεις στηρίξει τη ζωή σου, Πέτρο; Από πού προκύπτουν και γιατί διαφέρουν από χρόνο σε χρόνο κι από χώρα σε χώρα; Όλα τα δικαιώματα πρέπει από κάπου να τα αντλείς. Κι αν δεν τα αντλείς από το Θεό, τότε πολύ απλά τα αντλείς από το νόμο. Που σημαίνει ότι, αν αλλάξει ο νόμος, μπορεί και να τα χάσεις! Αν λοιπόν τα δικαιώματά μας είναι ριζωμένα στους νόμους των κυβερνήσεων, που αλλάζουν, και όχι στο Νόμο του Θεού, που δεν αλλάζει, τότε κοινώς βράσε ρύζι.

        Ο ιστότοπός μας φιλοδοξεί να παρουσιάσει στον Έλληνα ομοφυλόφιλο την Ορθοδοξία ως υπαρκτή πρόταση ζωής. Στο πλαίσιο αυτό, δημοσιεύουμε και μία ποικιλία ιστοριών, απόψεων και επιστημονικών μελετών, που αφορούν την ομοφυλοφιλία και δεν προσκρούουν στην Ορθόδοξη πίστη. Η επιστημονική (και όχι προτεσταντική) έρευνα που σου απέστειλα εξυπηρετεί αυτό το σκοπό. Ανάμεσα στα βιωματικά μας κείμενα, υπάρχουν βέβαια και ιστορίες προτεσταντών και ιστορίες ρωμαιοκαθολικών, όπως άλλωστε έχουμε και στην Κοινότητά μας έναν αδελφό που είναι ευαγγελικός. Όμως, ο Θεός αγαπάει όλα τα παιδιά Του, τα εγγύς και τα μακράν. Καλή διάθεση μόνο να δει και μπορεί φυσικά να ενεργήσει και πέρα από τα όρια της Εκκλησίας. Δε θα βαφτιστούν όλοι Ορθόδοξοι, δε θα γευτούν τον πλούτο της χάριτος που υπάρχει στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά ο Θεός δε θα κωφεύσει και στις εκκλήσεις των πιστών που Τον ζητούν.

        Στην τελική, να ξεκαθαρίσω ότι με τους ακτιβιστές των ΛΟΑΤ δικαιωμάτων δεν έχουμε καμία προσωπική αντιπαλότητα. Προσπαθήσαμε από την ίδρυση του ιστοτόπου μας πριν από 2,5 χρόνια να μην πάρουμε καμία θέση σε ζητήματα πολιτικών διεκδικήσεων. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να κάνουμε κριτική σε κανέναν, γιατί έχουμε τόσα να διορθώσουμε στον εαυτό μας. Σκοπός μας είναι μόνο να εκφράσουμε την αυθεντική μας εμπειρία και να δηλώσουμε ότι με τη χάρη του Θεού η ευτυχία είναι εφικτή για τους ομοφυλόφιλους Χριστιανούς και σε αυτή τη ζωή και στην επόμενη.

        Τα υπόλοιπα είναι μια γενικότερη συζήτηση μεταξύ χριστιανισμού και αθεϊσμού που δεν μπορεί να αναπτυχθεί με επάρκεια στα πλαίσια αυτής της στήλης. Αν θελήσεις κάποια στιγμή, μπορούμε να τα πούμε από κοντά.

    • Μα ποσο διαφορετικα τα βλεπεις τα πραγματα, αδερφε Πετρο, διερωτομαι γιατι ?
      Εγω ειμαι ο Αλεξ, καταγομενος απο αλλη χωρα, σε εφηβικη ηλικια βρηκα τον Χριστο εδω στην Ελλαδα κ με δικη μου επιλογη βαπτιστηκα κ απο τοτε αλλαξε η ζωη μου. Δεν μπορω να καταλαβω γιατι σου εκανε κακο η εκκλησια? Νταξ καταλαβαινω οτι μερικοι παπαδες μπορει να σε απογοητευσαν αλλα δεν ειναι αυτο η εκκλησια μας. Η εκκλησια ειναι αλλο πραγμα. Η εκκλησια ειναι του Χριστου κ των Αγιων της.
      Εγω σ αυτη την εκκλησια λοιπον, βρηκα την αληθινη παρηγορια, χαρα και ελπιδα, διοτι βιονωντας ομοφυλες ελξεις απο μικρος ειχα σκεψεις αυτοκτονιας. Ομως με τη Χαρη του Θεου, απο το σκοταδι ηρθα στο φως. Δοξα τω Θεω εχω παρατηρησει αλλαγες στον σεξουαλικο μου προσανατολισμο, σιγα σιγα με την βοηθεια του Θεου φευγουν οι ομοφυλες ελξεις, γιατι πολυ απλα ειναι ενα παθος. Απο το παρον ιστοτοπο εχω βοηθηθει παρα πολυ, διοτι γνωριζοντας συναγωνιστες ειναι πιο ευκολος ο αγωνας.
      Χαιρομαι την καθε ημερα, ευχαριστωντας και δοξαζοντας τον Θεο.

  2. Αδελφέ συμπάθα με, δεν σε γνωρίζω ούτε σε κρίνω για κάτι. Μα κάτι πρέπει να έγινε λάθος στην πορεία αυτή. Ψυχοσωματικό ράκος δεν θα βγεις ποτέ αν βάλεις τον Θεό στη ζωή σου. Αν κοινωνείς το σώμα και το αίμα του. Αν του ζητήσεις να είναι αυτός ο Πατέρας ο δικός σου. Δύσκολος ο αγώνας, ναι. Αμείλικτος πολλές φορές, ναι. Και με πτώσεις, ναι. Αλλά να βγεις ράκος όταν είσαι δίπλα στον αρχηγό της ειρήνης και της πραότητας, κάτι δεν έγινε καλά αδελφέ.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here