Ο δυαλιστικός τίτλος αυτού του άρθρου περιγράφει εύγλωττα το διχασμό, που αντιμετωπίζουν πολλοί νέοι (και γηραιότεροι) συνάνθρωποί μας μεταξύ των σεξουαλικών τους προτιμήσεων και των θρησκευτικών τους πιστεύω. Πρόκειται για ένα υπαρκτό πρόβλημα, το οποίο έχει ισχυρές αλλοτριωτικές συνέπειες στη ζωή μας. Σε αυτόν τον ιστότοπο υποστηριζεται ξεκάθαρα ότι ο άνθρωπος πρέπει να υπερβεί αυτό το διχασμό επιλέγοντας να ευτυχήσει μέσα σε μια ζωή καθημερινής επικοινωνίας και αγώνα με τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Η επιλογή αυτή δεν είναι η ευκολότερη, είναι όμως η συμφορότερη, καθώς ακόμη κι αν κάποιος αποτύχει να υποτάξει πλήρως τις αρσενοκοιτικές του επιθυμίες, μεταμορφώνοντας έτσι τη σεξουαλική του ταυτότητα σε μία από τις δύο ευλογημένες αγιογραφικές οδούς -το γάμο και την αγαμία-, και πάλι ο Αθλοθέτης και Δικαιοκρίτης Κύριος δεν θα παραβλέψει τον αγώνα του πιστού παιδιού Του, αλλά θα του χαρίσει την ανάπαυση και σε αυτή τη ζωή αλλά και στη μέλλουσα αιώνια απόλαυση του Παραδείσου.

Υπάρχουν και άλλες επιλογές; Ναι, αλλά δεν φέρνουν την ειρήνη.

6907731218_c00e23f418_z

Η επιλογή της διπλής ταυτότητας

Μπορούμε να επιλέξουμε την διπλή ζωή. «Άλλος το πρωί, άλλος το βράδυ»! Έτσι, όμως, θα καταστρέψουμε τη ζωή μας. Αφ’ ενός μεν, δεν θα μπορούμε να χαρούμε την πνευματική μας πορεία μέσα στη σύγχυση και την αποξένωση της αμαρτίας. Αφ’ ετέρου, θα χάσουμε την ευκαιρία για μια -ελάχιστα πιθανή ούτως ή άλλως- σταθερή ομοφυλοφιλική σχέση. Και φυσικά η διπλή ταυτότητα που θα πρέπει να συντηρούμε είναι από μόνη της μεγάλο μαρτύριο. Ούτως ή άλλως, ο Θεός μας είναι ζηλότυπος (Ναούμ 1:2).

Ο Θεός μάς αγαπά, όπως αγάπησε την αμαρτωλή γυναίκα, όπως το ληστή στο Σταυρό, όπως τον Ζακχαίο και τόσους, τόσους άλλους. Μα γιατί φεύγουμε μακριά από τον Θεό και γιατί προσκυνούμε τους ψεύτικους θεούς; Ο δικός μας Θεός μας λέει: Είμαι έξω από την πόρτα της ψυχής σας και χτυπώ – χτυπώ. Ανοίξτε μου, θα σας δώσω την αγάπη μου. Το Σώμα μου για να τραφείτε και το Αίμα μου για να ξεδιψάσετε. Ποιος άλλος σας τα δίνει αυτά; Σας ετοίμασα θέση και στην τρισευτυχισμένη Βασιλεία μου.

Γιατί σας αγαπώ με τέτοιο πάθος; Γιατί σας ζηλεύω και θέλω μόνο εμένα να αγαπάτε και μόνο εμένα να εμπιστεύεστε, και να μην τρέχετε να ξεδιψάσετε σε θολές πηγές και σε στεγνές στέρνες; Γιατί δεν θέλω να φύγετε από μένα; Διότι κανείς άλλος εκτός από μένα δεν μπορεί να σας χαρίσει την ευτυχία που ποθείτε. Όλα όσα σας υπόσχονται οι διάφοροι δήθεν σωτήρες είναι ψεύδη και απάτη. Είναι σκιές και όνειρα που διαλύονται αμέσως.

Βέβαια πρέπει να δείξετε κι εσείς ανάλογη ανταπόκριση στην αγάπη μου. Εγώ τα θέλω όλα ή τίποτε. Δεν ευχαριστούμαι να μοιράζομαι την αγάπη της καρδιάς σας με άλλους.

Περιοδικό «Ο Σωτήρ», αριθ. 1996


Έτσι λοιπόν με τη διπλή ζωή και τις μεσοβέζικες λύσεις, δεν μπορούμε να ευαρεστήσουμε στον Χριστό κι αυτό ήδη το γνωρίζουμε. Γιατί όμως να ισχύει αυτό; Δεν υπάρχουν στην Αμερική και στην Ευρώπη προτεσταντικές «εκκλησίες», που τα τελευταία χρόνια είναι gay friendly;

Gay and Christian

Υπάρχουν! Αλλά αυτές οι επονομαζόμενες «εκκλησίες» είναι θρησκευτικές ομάδες, που έχουν αποκοπεί από το σώμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας εδώ και 10 αιώνες! Τη μισή ιστορία της χριστιανοσύνης την πέρασαν χωρισμένοι από την εκκλησιαστική κοινότητα, στην οποία υποσχέθηκε ο Κύριος, ότι «θα είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες μέχρι τη συντέλεια των αιώνων» (Ματθ. 28:20). Πώς μπορούν λοιπόν αυτοί οι θρησκευόμενοι να ερμηνεύσουν ορθά τη Βίβλο, όταν αγνοούν τη δισχιλιόχρονη ιστορία της Εκκλησίας;

Εκτός αν πιστεύουν, ότι οι ίδιοι με ιστορία που ποικίλλει μεταξύ 4 και 400 χρόνων αποτελούν την «Εκκλησία της Καινής Διαθήκης» και όλοι οι άλλοι Χριστιανοί πριν από αυτούς ήταν πλανημένοι. Ο ισχυρισμός αυτός δεν είναι όμως μόνο ανιστόρητος και εκκλησιολογικά αυθαίρετος, αλλά υπονοεί επίσης ότι η ομοφυλοφιλία είναι ένα σύγχρονο πρόβλημα που ποτέ στο παρελθόν δεν απασχόλησε την Εκκλησία. Η υπόνοια αυτή όμως είναι εσφαλμένη.

Η θέση της Εκκλησίας έχει μείνει σταθερή επί 2.000 χρόνια απέναντι στην «αρσενοκοιτία», την «μαλακία» και την «αρρενοφθορία». Και μάλιστα η «αρρενοφθορία» (παιδεραστία) ήταν στην εποχή της εμφάνισης του Χριστού κοινωνικά καθιερωμένη συνήθεια. Τότε η Εκκλησία απέρριψε την αίρεση των «Νικολαϊτών» (Αποκ. 2:6) που πρέσβευε την ελεύθερη σεξουαλική απόλαυση. Και 20 αιώνες τώρα η ίδια Εκκλησία κρατά σταθερή στάση απέναντι στα σαρκικά αμαρτήματα, παρά τον εκφυλισμό των δημοσίων ηθών. Αν λοιπόν κάποιοι υποστηρίζουν ότι μπορούν να είναι «και ενεργά gay και christian», τότε πολύ απλά μιλούν για έναν χριστιανισμό άσχετο με την ιστορική του προέλευση και ανεπέρειστο στις αρχές του ευαγγελίου.

Η επιλογή της γκέι ζωής

Η έτερη πιθανή επιλογή που μπορεί να κάνει κάποιος είναι το δεύτερο σκέλος του διλημματικού μας τίτλου, δηλαδή η ταυτότητα του γκέι. Εξ άλλου, ο καθένας είναι ελεύθερος να επιλέγει τη ζωή που επιθυμεί και να επωμίζεται τις συνέπειες των επιλογών του.

Αμφιβάλλω -και το λέω ευθαρσώς- αν με αυτή την επιλογή ο άνθρωπος θα βρει την αγάπη. Και δεν αναφέρομαι βέβαια στο σαρκικό πόθο, που εσφαλμένα ακολουθώντας τους λεξιπένητες Άγγλους αποκαλούμε «αγάπη». Αναφέρομαι, έστω, στη φυσική αγάπη, που μπορεί να νιώσει κανείς για τον ομόφυλό του, ένα αίσθημα εμπιστοσύνης και αλληλοπεριχώρησης, που καταστρέφεται μέσα στον κορεσμό της σαρκικής επιθυμίας, σε βαθμό που μετά το σεξ το κενό να είναι πάντα μεγαλύτερο από την προηγούμενη φορά. Και αυτό δυστυχώς δεν μπορεί να το λύσει ούτε το πολύφημο «πλατιάγκρα» του Λαζόπουλου.

Γκέι: μια ασταθής ταυτότητα

Δεν πρέπει να αγνοούμε άλλως τε, ότι η «γκέι ταυτότητα» είναι μια ταυτότητα υπό διαπραγμάτευση. Αλλάζει ανάλογα με τις εποχές. Το περιεχόμενό της εμπλουτίζεται, μεταβάλλεται, περιορίζεται ή διευρύνεται με το χρόνο. Κάποτε οι γκέι (και οι λεσβίες) καταπιεσμένοι σε μια κοινωνία, που τους καταδίκαζε για μια βαθιά εδρασμένη στην ανθρώπινη ψυχολογία συμπεριφορά, απαίτησαν το δικαίωμα να μπορούν να έρχονται άφοβα σε μια σταθερή και νομικά αναγνωρισμένη σχέση μεταξύ ενηλίκων.

Σύντομα εμφανίστηκαν στο προσκήνιο και οι μπάι, αυτοί δηλαδή που –όχι μόνο βίωναν αμφίφυλες έλξεις αλλά– δεν έμεναν ικανοποιημένοι σε μια σταθερή σχέση, αλλά ήθελαν να έχουν τη δυνατότητα να αλλάζουν από φύλο σε φύλο μέχρι να βρουν την αληθινή αγάπη ή την υπέρτερη ηδονή (χωρίς διάκριση). Η πράξη αυτή της αναγνώρισης της σαρκικής και συναισθηματικής ακράτειας/αναποφασιστικότητας/ανευθυνότητας ως «θεμιτής» σεξουαλικής ταυτότητας αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς δημιουργούνται οι «σεξουαλικές ταυτότητες» ως όροι, ως επιλογές και ως θεωρίες.

Αργότερα οι LGB συμπορεύθηκαν με τους Trans, επικαλούμενοι αυθαίρετες θεωρίες περί «ταυτότητας του φύλου» (νέα εφεύρεση αυτή καθώς στον «σεξουαλικό προσανατολισμό» δεν χωρούσαν!) και διευρύνοντας το κοινό της «γκέι» κοινότητας. Και σιγά-σιγά το ακρωνύμιο μεγαλώνει, συμπεριλαμβάνοντας τους queer, τους intersex, τους asexual, σε μια ολοένα διευρυνόμενη ομπρέλα, που κάνει και τα ίδια τα μέλη της κοινότητας να νιώθουν άσχημα. Όχι ότι φταίνε οι ομοφυλόφιλοι ή οι διεμφυλικοί. Φταίνε αυτοί που ανέλαβαν να θεωρητικοποιήσουν τις επιθυμίες τους και να τις κάνουν ταυτότητα.

‘Ετσι, ο ισχυρισμός για την ύπαρξη ενός γκέι γονιδίου, που καθορίζει την ομοφυλοφιλική συμπεριφορά (ψάξε, ψάξε, δε θα το βρεις!), σε μια σύλληψη του τύπου «αρμενίζουμε στραβά, γιατί ο γιαλός είναι στραβός», συναντήθηκε με τον ισχυρισμό ότι «δεν αρμενίζουμε στραβά, ο γιαλός είναι στραβός» – τουτ’ έστιν τα γονίδια, τα χρωμοσώματα, οι άτιμες ορμόνες, που έκαναν λάθος και είναι υποχρεωμένοι/-ες τώρα οι τρανς να αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες. Έτσι η (διευρυμένη) ταυτότητα των ΛΟΑΤ+ αρχίζει να εμφανίζει αντιφάσεις.

Είναι να απορεί κανείς για το τι θα ακολουθήσει. Προφανής είναι η αλλαγή που υπάρχει στις συνειδήσεις της γκέι κοινότητας (και κυρίως των ακτιβιστών της). Πρόκειται για μια έκπτωση ανάλογη με την σταδιακή αλλοτρίωση από τον αγνό έρωτα της εφηβείας στη σεξουαλική ασυδοσία των τριάντα.

9035674677_5fb128f097_z

Κρίσιμη και ελεύθερη επιλογή

Για το λόγο αυτό, θεωρω, πως πρέπει να αναρωτηθεί κανείς ουσιαστικά, αν θέλει πραγματικά να απορρίψει το χριστιανισμό -μια ταυτότητα που στην Ορθόδοξη εκδοχή της παραμένει ξεκάθαρη, ζωντανή, δυνατή και σώζουσα επί 2000 χρόνια-, για να περιβληθεί μια ταυτότητα τόσο διάχυτη όσο αυτή που προπαγανδίζουν οι LGBT ακτιβιστές.

Δικαίωμά μας να επιλέξουμε! Αυτή άλλωστε είναι και η αξία της ελευθερίας. Αυτός είναι και ο πυρήνας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Μιας αξιοπρέπειας, που την έθεσε μέσα μας κατ’ εικόνα Του ο Αληθινός Θεός και σαν εικόνα Του τη σέβεται μέχρι το τέλος χωρίς να την καταστρέφει για τις λάθος επιλογές μας. Οι λάθος επιλογές μας είναι αυτές που την καταστρέφουν. Γιατί όταν η ελευθερία μας περιορίζεται από σεξουαλικές εξαρτήσεις, θίγεται το ίδιο το αυτεξούσιο του προσώπου. Ταυτόχρονα όμως, και η πιο σωστή επιλογή δεν θα είχε αξία, αν δεν επιλεγόταν ελεύθερα. Γι’ αυτό και ο Κύριος μας μας κάλεσε «επ’ ελευθερία» να τον ακολουθήσουμε με συνέπεια, διακηρύττοντας:

«Όποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας απαρνηθεί τον κακό του εαυτό και ας σηκώσει το σταυρό του αγώνα και ας με ακολουθήσει» (Μαρκ. 8:34).

Μια απόφαση που πρέπει να ληφθεί ελεύθερα και οδηγεί σε Αυτόν που είναι «ο Δρόμος και η Αλήθεια και η Ζωή» (Ιωάν. 14:6).

3
Άφησε ένα σχόλιο

avatar
3 Σχολιαστές
ΕμμανουέλαΧάριςΓιωργος Πρόσφατοι σχολιαστές
  Εγγραφή  
Θέλω να ενημερώνομαι για
Γιωργος
Επισκέπτης
Γιωργος

O Xριστος ουδεποτε ασχοληθηκε με το σεξ. Δεν τον ενδιεφερε αν ο αλλος ηταν gay, bi, transexual (αν υπηρχαν τετοιου ειδους τοτε) κλπ κλπ. Τον ενδιεφερε η καρδια του αλλου και κατα ποσο ηθελε να ακουσει οσα ηθελε Εκεινος να πει. Ολα τα υπολοιπα ηρθαν μετα .

Θα σας πω μια ιστορια. Αληθινη. Καταρχη ειμαι ομοφυλοφυλος και γνωριζα για εμενα απο ηλικια πολυ μικρη, καπου στα 6-7. Ειχα απογοητευτει με τις εκαστοτε σχεσεις μου. Σχεσεις εφημερες και μη. Ενα βραδυ ημουν ξαπλωμενος σε μια παραλια κοιτωντας τα αστρα. Καλοκαιρι 2010. Παρακαλουσα τον Θεο ( σημειωση εδω, μεχρι τα 19 μου δεν Τον πιστευα, εως οτου του ειπα ενα βραδυ με θρασος »Αν υπαρχεις ελα και σε μενα». Αυτο ηταν, ειχε ερθει ηδη προτου το πω) να μου βρει εναν ανθρωπο οπου η σχεση μας να βασιζεται – ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ – στην αμοιβαια αγαπη και ουδολως στο σεξ αυτο καθ αυτο. Δεν αργησε να μου τον βρει, παρα μοναχα μερικες εβδομαδες. Ειμαστε 5 χρονια μαζι. Σεξ κανουμε 1 φορα στις 90+ ημερες. Η σχεση μας ολοκληρωνεται με την αγαπη που εχουμε και αυτο μας αρκει. Δεν μπορω χωρις εκεινον, ουτε εκεινος χωρις εμενα.

Προσωπικα το θεωρω θαυμα. Και ΝΑΙ. Gay και Χριστος (βλεπετε δεν γραφω Χριστιανισμος, ειναι για μενα 2 εννοιες σχεδον αντιθετες) μπορουν να συνειπαρχουν. Μπορουν να συνειπαρχουν ειδικα οταν βασιζονται στην επιθυμια του Ιησου »Αγαπατε αλληλους».

Χάρις
Διαχειριστής
Χάρις

Αγαπητέ Γιώργο, Χαίρε!

Δεν αληθεύει ότι ο Χριστός δεν αναφέρθηκε στο σεξ. Κατ’ αρχήν, πολλάκις δήλωσε ότι δεν ήρθε για να καταργήσει το νόμο της Παλαιάς Διαθήκης αλλά για να τον συμπληρώσει (Ματθαίον 5:17). Άρα οι ηθικές διδασκαλίες της ΠΔ συνεχίζουν να ισχύουν και για τους Χριστιανούς. Μάλιστα, ο Χριστός δεν έμεινε στο επίπεδο των πράξεων, όπως ο παλαιός Νόμος, αλλά ανέβασε τον πήχη για του Χριστιανούς στο επίπεδο της επιθυμίας. Αμαρτάνει λοιπόν σύμφωνα με το Χριστό όχι μόνο αυτός που έχει διαπράξει μια σεξουαλική παράβαση, αλλά και αυτός που έχει επιθυμήσει να το κάνει (Ματθαίον 5:27). Εξ άλλου, σε άλλο σημείο, ο Χριστός όντως μίλησε για το σχέδιο του Θεού για τη σεξουαλική λειτουργία και διευκρίνισε ότι πρόκειται για ετεροφυλοφιλική σχέση (Ματθαίον 19:4-6).

Επομένως, ο Χριστός σαφέστατα μίλησε για το σεξ και κάλεσε τους Χριστιανούς σε ανώτερα επίπεδα αγνότητας. Όπως πολύ σωστά λέτε, «Τον ενδιεφερε η καρδια του αλλου». Και βέβαια δε μίλησε για ομοφυλόφιλους και ετεροφυλόφιλους. Δεν έδωσε ξεχωριστή ηθική διδασκαλία για τους ομοφυλόφιλους. Κι αυτό γιατί οποιαδήποτε σχέση πλην της κολπικής διείσδυσης εντός γάμου ξεφεύγει από το δημιουργικό σχέδιο του Θεού. Κι αυτό ήταν γνωστό στην Παλαιά Διαθήκη, αλλά επιβεβαιώνεται και στην Καινή Διαθήκη, όπου ο Απόστολος Παύλος επιβεβαιώνει την αμαρτωλότητα του σοδομισμού για ετεροφυλόφιλα και ομόφυλα ζευγάρια (Ρωμαίους 1:26-27). Δεν έχει σημασία, λοιπόν, ο σεξουαλικός μας προσανατολισμός. Ετεροφυλόφιλοι και ομοφυλόφιλοι έχουμε όλοι κληθεί στην αγιότητα.

Γιώργο, είναι καλό που έχεις βρει έναν άνθρωπο που σε αγαπάει και τον αγαπάς και που είστε τόσα χρόνια μαζί. Ο Χριστός δεν το επικρίνει αυτό. Αν θέλετε, όμως, προσπαθήστε να κόψετε το σεξ, γιατί αυτό μας μολύνει και μας απομακρύνει από τη χάρη του Θεού. Γιατί, όχι, «gay και Χριστός» δεν πάνε μαζί. Η λέξη gay δεν ταυτίζεται με τον ομοφυλόφιλο, αλλά με αυτόν που έχει εγκολπωθεί ένα συγκεκριμένο αμαρτωλό lifestyle. Μπορείς όμως κάλλιστα να γίνεις ένας άγιος αγωνιστής ομοφυλόφιλος Χριστιανός. Αξίζει την προσπάθεια και σ’ το εύχομαι.

Εμμανουέλα
Επισκέπτης
Εμμανουέλα

Καλησπέρα σας,

θα ήθελα να σταθώ λίγο στη φράση πως«Εξ άλλου, ο καθένας είναι ελεύθερος να επιλέγει τη ζωή που επιθυμεί» … Μιλώντας πρωτίστως καθαρά επιστημονικά και δευτερευόντως βιωματικά αυτή φράση δεν ισχύει. Στο μάθημα της Κοινωνιολογίας στη σχολή μου μάθαμε με πολύ απλό τρόπο πως τα άτομα, ομάδες και κοινότητες που έχουν το τρόπο να εξουσιάζουν την εκάστοτε κοινωνία κινούν τα νήματα διαμόρφωσης του τρόπου ζωής των πολιτών. Στην Κοινωνική Ψυχολογία μάθαμε πως ο μέσος όρος απλών, καθημερινών, φιλήσυχων ανθρώπων είναι ικανοί να χορηγήσουν υψηλού βαθμού ηλεκτροσόκ σε έναν άλλο άνθρωπο απλά και μόνο επειδή τους το είπε με κατά τα άλλα πολύ ωραία λόγια ο ΑΝΩΤΕΡΟΣ-προσέξτε τη λέξη- καθοδηγητής της ομάδας που έκανε το πείραμα. Λοιπόν για ποια ελευθερία μιλάμε, όταν η κοινωνία ανάλογα με το τι θεωρεί κάθε φορά σωστό και λάθος ΧΕΙΡΑΓΩΓΕΙ-το τονίζω αυτό- τους πολίτες της να συμπεριφέρονται το ίδιο. Τελειώνοντας αναλογιστείτε μόνο αυτό, ποιος εν έτη 2016 είναι ελεύθερος να υποστηρίξει πως δεν θεωρεί το σεξ και ως κάτι ιδιαίτερο και αναγκαίο και το λιγότερο που θα πάει είναι να χαρακτηριστεί ως καθυστερημένος και ανίκανος. Που είναι λοιπόν η ελευθερία που μας προσφέρει η κοινωνία μας;! Σας ευχαριστώ.