Έχουμε αναρωτηθεί ποτέ τι θέλουμε από τις σχέσεις μας;

  • Ο Γιάννης έμαθε να εξισώνει το σεξ με την ένωσ ή την «κοινωνία» με άλλους ανθρώπους.
  • Ο Γρηγόρης έλκεται προς τους δυνατούς άνδρες.  Ξέρει ότι έτσι γεμίζει το πατρικό κενό της καρδιάς του.
  • Η Καρολίνα κακοποιήθηκε από άνδρες και αναρωτιέται: «Είναι παράξενο που βρίσκω τις συναισθηματικές και σωματικές σχέσεις με τις γυναίκες πιο ικανοποιητικές

Τα πρόσωπα με ομοφυλοφιλικές επιθυμίες αναζητούν το ίδιο πράγμα, που κάθε άνθρωπος θέλει απεγνωσμένα: την οικειότητα και την άνευ όρων αποδοχή, να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Αυτό δεν περιορίζεται στις ομοφυλοφιλικές επιθυμίες. Η μοναξιά και η απελπισία του αποδιωγμένου, του άσχημου, του ντροπαλού, του κοινωνικά απροσάρμοστου και του αρρώστου είναι εξ ίσου αποτρόπαια με τη μοναξιά των προσώπων, που έχουν ομοφυλοφιλικές επιθυμίες.

Από όσους έχω συνομιλήσει για τις ομοφυλοφιλικές επιθυμίες, οι πιο ενδοσκοπικοί λένε ότι το θέμα δεν είναι το σεξ. Είναι η συναισθηματική σύνδεση, η αίσθηση ότι έχεις μια οικειότητα με κάποιον άλλον άνθρωπο. Το ίδιο έχω ακούσει και από ετεροφυλόφιλους ανθρώπους, που είχαν διαπράξει πορνεία ή μοιχεία. Τα έντονα συναισθήματα μιας σχέσης είναι σαν τα ναρκωτικά. Είναι εξαιρετικά εθιστικά. Οι σχέσεις γίνονται συχνά έμμονες ιδέες, και οι άνθρωποι μπορεί να θυσιάσουν τα πάντα γι’ αυτές. Όσο σημαντικές κι αν είναι οι συναισθηματικές πτυχές, το σεξ τελικά εμφανίζεται στη σχέση. Για ποιο λόγο οι στενές φιλίες (ανεξαρτήτως φύλου), που θα μπορούσαν να είναι αρεστές στο Θεό, συχνά καταλήγουν στο σεξ;

Γεμίζοντας τα πνευματικά κενά

Καταρχήν, πρέπει να θυμόμαστε ότι το σεξ από μόνο του δεν είναι κακό. Από την άλλη, αν και είναι μια θεόσδοτη, πανίσχυρη και ενοποιητική πράξη μεταξύ δύο ανθρώπων, δεν είναι ούτε απαραίτητο για την ανθρώπινη πληρότητα και τη στενότητα των σχέσεών μας, ούτε αποτελεί “δικαίωμα, που μάς έχει δοθεί από το Θεό”. Η σεξουαλικότητά μας είναι φυσιολογική έκφραση για τα ανθρώπινα σώματα, όπως είναι το φαγητό και το ποτό. Δεν είναι φυσιολογικό όμως να χρησιμοποιούμε την ικανοποίηση των σαρκικών επιθυμιών, για να προσπαθούμε να γεμίσουμε το πνευματικό μας κενό. Πράγματι, οι άνθρωποι μπορεί να καταντήσουν τη σεξουαλική τους ζωή στο επίπεδο των κτηνωδών παθών, όπου οι άλλοι άνθρωποι γίνονται απλά σκεύη ηδονής. Η νηστεία μάς διδάσκει ότι δεν κυριαρχούμαστε από τις κοιλιές μας. Η σεξουαλική αποχή από την άλλη μάς διδάσκει ότι δεν κυριαρχούμαστε από τα γεννητικά μας όργανα, ακόμη κι αν η κοινωνία λέει το αντίθετο.

Η εμμονή με το σεξ είναι η αιτία της υπαρξιακής καθόδου της κοινωνίας μας προς τη μοναξιά, την απομόνωση και την απελπισία. Τελικά, συμβιβαζόμαστε με την ευχαρίστηση αντί για τη χαρά, με το συναίσθημα αντί για την οικειότητα, με τα αισθήματα αντί για την αγάπη, και με την επαφή αντί για τη συνένωση. Η πλάνη αυτή είναι πανίσχυρη. Για να παραφράσουμε ένα σαρκαστικό απόφθεγμα του Woody Allen,

“το σεξ χωρίς αγάπη είναι μια κενή και κούφια εμπειρία, αλλά σε σύγκριση με τις άλλες κενές και κούφιες εμπειρίες, είναι μία από τις καλύτερες”.

4164759025_da547a9341_z

Όταν οι πεπτωκότες άνθρωποι είμαστε ανίκανοι να βιώσουμε θεάρεστη συνάφεια και χαρά με έναν άλλο άνθρωπο, συχνά καταφεύγουμε ως ένα μέσο ένωσης -στην καλύτερη των περιπτώσεων- στη σεξουαλική απόλαυση με κάποιον άλλο, ή -στη χειρότερη- στη σεξουαλική απόλαυση σε βάρος κάποιου άλλου. Ως πρώην ψυχοθεραπευτής συνήθιζα να λέω για τις καταστροφικές σχέσεις “καλύτερη η κακή αναπνοή παρά καθόλου αναπνοή”. Το ζήτημα για το Χριστιανό είναι ότι ανταλλάσσουμε την προσωπικότητά μας, όπως αυτή ορίζεται από την εικόνα του Θεού που είναι Αγάπη, με μια ταυτότητα βιολογικού όντος, η οποία ορίζεται από το πρόσωπο με το οποίο ερχόμαστε σε οργασμό για ευχαρίστηση. Είναι ουσιαστικά αυτό που λέει ο Απόστολος Παύλος, ότι οι άνθρωποι

“αντάλλαξαν την αλήθεια του Θεού με το ψέμα και σεβάστηκαν και λάτρεψαν την κτίση αντί για τον Δημιουργό” (Ρωμ. α΄ 25).

Απόσπασμα από το άρθρο “Ορθοδοξία και Ομοφυλοφιλία” του πατρός Στεφάνου Robinson (με μικρές μεταφραστικές προσαρμογές).
Προηγούμενο άρθροΑντιφάσεις της lgbt κοινότητας
Επόμενο άρθροΧριστιανός ή γκέι;
Γιώργος Δούκας
Ο Γιώργος ζει στη Θεσσαλονίκη. Βιώνει ομόφυλες έλξεις από την προεφηβική του ηλικία, αλλά αγωνίζεται να ευαρεστήσει στο Θεό με την προσευχή και την εγκράτεια. Δημιούργησε την παρούσα ταπεινή προσπάθεια με την ευχή του πνευματικού του.

Άφησε ένα σχόλιο

avatar
  Εγγραφή  
Θέλω να ενημερώνομαι για