Μπορούμε να αλλάξουμε προσανατολισμό και να συνάψουμε σχέση με σκοπό το γάμο;

0
CC (BY) Tom Edgington

Είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι αντιμετωπίζουμε σοβαρό πρόβλημα, όχι μόνο στην ιδέα να δημιουργήσουμε σχέση με άτομο του άλλου φύλου με σκοπό το γάμο, αλλά και να εκδηλώσουμε έστω και ένα απλό ερωτικό συναίσθημα προς ένα τέτοιο άτομο. Θα μπορούσαμε, ωστόσο, να μεταστρέψουμε αυτό τον ομοφυλοφιλικό μας προσανατολισμό; Το θέμα οπωσδήποτε είναι αρκετά σύνθετο και ποικίλει από άτομο σε άτομο, θα προσπαθήσουμε όμως να επιχειρήσουμε μια γενικότερη προσέγγιση.

Αρχικά, θα πρέπει να αποδεχτούμε ότι διάφοροι παράγοντες (κοινωνικοί, οικογενειακοί, προσωπικοί κ.λπ.) αποτέλεσαν, ως μη όφειλαν, σε συνδυασμό με μια συναισθηματική υπερευαισθησία μας, τα αρχικά αίτια εμφάνισης του φαινομένου της ομοφυλοφιλίας μας. Πιθανόν αυτοί οι παράγοντες να συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να οξύνουν ακόμη περισσότερο την προκατάληψή μας εναντίον του άλλου φύλου. Η προκατάληψη μας αυτή πιθανόν σε κάποιες περιπτώσεις να μας έχει οδηγήσει ακόμα και στο μίσος ή στην απέχθεια για το άλλο φύλο. Το αποτέλεσμα πάντως είναι η αλλοτριωμένη συναισθηματική υπερεκτίμηση προς το φύλο μας, η οποία εκδηλώνεται, εκτός των άλλων, και ως σεξουαλική πράξη με άτομα του ιδίου φύλου.

Εξαίρεση και εξ αντιθέτου προς την παραπάνω περίπτωση είναι το γεγονός ότι σε ορισμένες περιπτώσεις την προκατάληψη αυτήν, η οποία δημιουργήθηκε εξαιτίας των προαναφερθέντων ψυχολογικών επιδράσεων, την αισθανόμαστε εναντίον όχι του άλλου αλλά του ίδιου μας του φύλου, οπότε και επιδιώκουμε, τρόπον τινά, να το μισήσουμε και να το τιμωρήσουμε ταυτιζόμενοι με τη σεξουαλική συμπεριφορά του άλλου φύλου.

CC (BY)
Dustin Iskandar

Επίσης, πέρα από τις παραπάνω προκαταλήψεις για το δικό μας και το άλλο φύλο, ορισμένοι έχουμε και μια εγγενή αδυναμία που προβάλλεται ως ένα είδος φοβίας για το άλλο φύλο. Μια φοβία παρόμοια με την υψοφοβία, την κλειστοφοβία κ.τ.λ. Έτσι, αισθανόμαστε υπερβολικά άβολα και ντροπαλά, να δοκιμάσουμε να γνωριστούμε με άτομο του άλλου φύλου, κυρίως λόγω της αντίληψης μας για ανικανότητα στο σεξουαλικό κομμάτι. Τη φοβία αυτή συνήθως την παρεξηγούμε και τη θεωρούμε ως ένα είδος βιολογικής πάθησης ή γενετικής ανωμαλίας.

Επιπρόσθετα, παρατηρείται το γεγονός ότι πολλές φορές έχουμε αναπτύξει και μια γενικότερη παθητική συμπεριφορά σε πολλούς τομείς της ζωής μας. Αισθανόμαστε βολεμένοι με όσα έχουμε πετύχει και νιώθουμε μια υπέρμετρη απαισιοδοξία και ανασφάλεια να κάνουμε μια προσπάθεια για κάτι περισσότερο, όπως το να αποπειραθούμε να γνωρίσουμε ένα άτομο του άλλου φύλου.

Ως αποτέλεσμα των ανωτέρω καταστάσεων, είναι σχεδόν βέβαιο ότι οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι έχουμε δώσει στο παρελθόν πάρα πολλά δικαιώματα στο πάθος της αρσενοκοιτίας. Έτσι η συμπεριφορά μας αυτή παγιώθηκε ως πάθος και κατέστη δεύτερη φύση μας. Με άλλα λόγια επήλθε τέτοια αλλοίωση και τέτοιος εθισμός, ώστε ουσιαστικά χάσαμε σχεδόν κάθε προσανατολισμό για το άλλο φύλο.

CC (BY-NC-ND) Queen of the Universe

Κατά συνέπεια, έχουμε πλέον πιστέψει μέσα μας ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε. Ωστόσο, αληθεύει κάτι τέτοιο; Αν λάβουμε υπόψη ότι υπάρχουν πολλές περιπτώσεις ομοφυλόφιλων που άλλαξαν, διαπιστώνουμε ότι μπορούμε και εμείς να αλλάξουμε. Είναι θέμα θέλησης. Και κάτι ακόμα: Πίστης στον αληθινό Θεό. Διότι «τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν».

Οπότε, με ποιους τρόπους θα μπορούσαμε να υπερβούμε αυτές τις δυσκολίες και να αλλάξουμε τον προσανατολισμό μας με σκοπό -γιατί όχι;- το γάμο;

  • Αρχικά, θα πρέπει απαραιτήτως να συνειδητοποιήσουμε ότι η ομοφυλοφιλία αποτελεί ψυχική νόσο και η αρσενοκοιτία μια παρά φύση πράξη που παραβαίνει το θέλημα του Θεού. Αυτό θα το διδαχτούμε μέσα στην Εκκλησία. Κατά συνέπεια, θα πρέπει μετά να σταματήσουμε κάθε ομοφυλοφιλική και γενικότερα σεξουαλική πτώση. Θα πρέπει επίσης να αποφεύγουμε όλες τις αφορμές που ενδέχεται να μας οδηγήσουν στην πτώση αυτή. Έτσι, θα καταφέρουμε να σταθεροποιήσουμε κάποια στιγμή την κατάσταση μας.
CC (BY)
Tom Edgington
  • Στη συνέχεια, μέσω της κατάλληλης πνευματικής αγωγής, που θα λάβουμε από την Εκκλησία θα μάθουμε αφενός πώς να αντιστεκόμαστε στα πάθη, αφετέρου θα βοηθηθούμε και στην προσέγγιση των άλλων ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων και των ατόμων του άλλου φύλου. Θα διδαχθούμε μέσα στην Εκκλησία τι σημαίνει αγάπη, μετάνοια, συγχωρητικότητα, ταπεινοφροσύνη, ανεκτικότητα, ελπίδα, πίστη, ανδρεία, προσευχή, γάμος κ.λπ., και τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να εφαρμόσουμε τις έννοιες αυτές τόσο στον εαυτό μας όσο και στις διαπροσωπικές μας σχέσεις γενικά και με τα άτομα του άλλου φύλου ειδικά. Έτσι, μέσα από αυτή την αγωγή θα μάθουμε πως να καταφέρουμε να προσεγγίσουμε συναισθηματικά το πρόσωπο με το οποίο θα θελήσουμε να συνάψουμε γνωριμία.
  • Έπειτα, θα πρέπει να νικήσουμε τους όποιους φόβους και προκαταλήψεις έχουμε. Ο καλύτερος τρόπος είναι να έρθουμε κατά πρόσωπον αντιμέτωποι με το πρόβλημά μας. Μόνο αν το πάρουμε απόφαση να προσεγγίσουμε αγαπητικά ένα άτομο του άλλου φύλου, θα καταφέρουμε να αποβάλλουμε σιγά σιγά τις παράλογες φοβίες και προκαταλήψεις μας. Σίγουρα δεν είναι εύκολο, χρειάζεται προσπάθεια. Αν κάνουμε όμως την αρχή, θεωρώ ότι θα βοηθηθούμε κατόπιν, πρώτον από τη δύναμη του Θεού, δεύτερον από την αγαπητική κατάσταση που θα έχει πλέον διαμορφωθεί μέσα στη σχέση μας αυτή με το πρόσωπο αυτό, και τρίτον από την αποφασιστικότητά μας, που στο μεταξύ θα έχει οπωσδήποτε αναπτυχθεί.
  • Επιπρόσθετα, καλό είναι να αγωνιζόμαστε πάντοτε να αποβάλουμε και την γενικότερη παθητικότητα και μαλθακότητα με την οποία ενδέχεται να εμφορούμαστε και να αντιμετωπίζουμε λίγο πιο δραστήρια και πιο αισιόδοξα τη ζωή μας με πίστη στο Θεό αλλά και στις δυνατότητές μας που είναι δώρα του Θεού. Είναι αλήθεια ότι πολλές φορές μάς πιάνει ακηδία όχι μόνο για πνευματικά αλλά και για θέματα της καθημερινότητάς μας. Βαριόμαστε συχνά να κάνουμε ακόμα και πράγματα αναγκαία και αυτονόητα. Επιπλέον, πολλές φορές αναλογιζόμενοι και τις όποιες υπαρκτές δυσκολίες της ζωής (π.χ. εθνικά θέματα, οικονομική κρίση, κοινωνικές αναστατώσεις, οικογενειακά ή προσωπικά προβλήματα κ.α.) καταβαλλόμαστε άσκοπα, διότι συνήθως διογκώνουμε μέσα μας τις δυσκολίες αυτές, με συνέπεια να αντιμετωπίζουμε αναβλητικά ή και ακυρωτικά πολλά θέματα της ζωής μας, όπως είναι το να προχωρήσουμε σε γνωριμία με άτομο του άλλου φύλου και κατόπιν σε σύναψη γάμου. Για το λόγο αυτό, δεν πρέπει να αμφιβάλλουμε για τα χαρίσματα του Θεού προς εμάς, που ποικίλουν από σωματικές δυνατότητες μέχρι διανοητικές ικανότητες. Τουναντίον, ας έχουμε υπόψη ότι ο Θεός περιμένει να αξιοποιήσουμε κατάλληλα όλα τα τάλαντα, που μας έχει δώσει. Αν μπούμε στη διαδικασία να τα αξιοποιήσουμε, ας μην αμφιβάλλουμε ότι θα μας βοηθήσει και Εκείνος στην επιτυχή τους έκβαση, παρά τα όποια εμπόδια συναντήσουμε στην πορεία μας.
CC (BY-NC-ND) kmichiels

Αυτοί είναι, σε γενικές γραμμές, κάποιοι από τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το πάθος της ομοφυλοφιλίας και στη συνέχεια να προχωρήσουμε και σε γνωριμία με άτομο του άλλου φύλου με σκοπό το γάμο.

Ας συνοψίσουμε τώρα τα βήματα που πρέπει να κάνουμε:

  1. Συνειδητοποιούμε ότι η ομοφυλοφιλία είναι πάθος που πρέπει να υπερβούμε.
  2. Σταθεροποιούμε την κατάστασή μας μη υποπίπτοντας σε σαρκική αμαρτία.
  3. Μαλακώνουμε την καρδιά μας για να αποκτήσουμε ταπείνωση και αγάπη. Αυτή την αγάπη κατόπιν θα την επικεντρώσουμε σε ένα συμπαθητικό άτομο του άλλου φύλου που θα γνωρίσουμε. Θα διαπιστώσουμε ότι αυτή την αγάπη, μας την ανταποδίδει. Κατόπιν συνεχίζεται αυτός ο κύκλος της αγάπης: δίνουμε αγάπη-παίρνουμε αγάπη. Έτσι δημιουργούμε σταθερή σχέση με το άτομο αυτό με συνέπεια κάποια στιγμή τη σύναψη γάμου.
  4. Όταν έρθει η ώρα του γάμου, οπλιζόμαστε με αποφασιστικότητα και πίστη και αντιμετωπίζουμε το πρόβλημά μας θαρραλέα. Θα μας βοηθήσει και το έτερο μας ήμισυ σε αυτό. Αλλά το πιθανότερο είναι ότι μέχρι τότε θα έχει ξεπεραστεί από μόνο του το πρόβλημα αυτό.
  5. Αγωνιζόμαστε, σε κάθε περίπτωση, να πολεμάμε την ακηδία, τη στασιμότητα, την ανασφάλεια, τις φοβίες και τη μιζέρια έχοντας εμπιστοσύνη στο Θεό και αξιοποιώντας κατάλληλα τα χαρίσματα που μας έχει δώσει.
CC (BY-NC-ND) misha maslennikov

Όλα τα ανωτέρω, βέβαια, αφορούν τους ομοφυλόφιλους εκείνους, που θέλουν να αλλάξουν το σεξουαλικό τους προσανατολισμό και σκέφτονται την προοπτική του γάμου. Μπορούν, ωστόσο, να αποκτήσουν τη νέκρωση του ομοφυλοφιλικού πάθους και χωρίς να προχωρήσουν σε γάμο. Όπως αναπαύεται κανείς, αρκεί να συμφωνεί με το θέλημα του Θεού.

Κλείνοντας, θα πρέπει να επισημανθεί ότι η μεταστροφή ή η νέκρωσή ενός πάθους, όπως εν προκειμένω της ομοφυλοφιλίας, επ’ ουδενί λόγω δεν συνεπάγεται την εξασφάλιση σωτηρίας. Η σωτηρία αποτελεί μυστήριο και είναι συνισταμένη πολλών παραγόντων, οι οποίοι συνοψίζονται αφενός στην αποδοχή και εμπέδωση της ορθής πίστης, αφετέρου στην εκτέλεση των έργων που εξ αυτής προκύπτουν (Ορθοδοξία-Ορθοπραξία). Ωστόσο, είναι ένα σημαντικό βήμα προς την πνευματική μας βελτίωση, μιας και αποτελεί το πρώτο στάδιο, αυτό της Κάθαρσης, στον επίπονο δρόμο προς το Φωτισμό και τελικά, αν ο Κύριος μας αξιώσει, στη Θέωση.

Πάρης, Αθήνα

Προηγούμενο άρθροΑγκαλιάζοντας το σταυρό μιας άγαμης ζωής
Επόμενο άρθροΟι άγαμοι στη ζωή της Εκκλησίας
Ο Πάρης είναι 35 ετών, ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Βιώνει ομόφυλες έλξεις από την εφηβική του ηλικία. Πιστεύει, ωστόσο, ότι η Χάρη του Θεού, σε συνδυασμό με τον δικό του προσωπικό αγώνα, μπορεί να μεταβάλλει τον σεξουαλικό του προσανατολισμό.
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here