Το ολέθριο ψέμα: Το «coming out» είναι ελευθερία

0
CC (BY-NC-ND) Michael Verhoef

Η σοφότερη απόφαση που έκανα ποτέ, όσον αφορά τη συμβίωσή μου με τις ομόφυλες έλξεις, ήταν ότι ποτέ δεν τις έβγαλα στο μεϊντάνι ακολουθώντας το τελετουργικό του «coming out».

Καθώς περνάει ο καιρός, πείθομαι όλο και περισσότερο ότι ο σοφότερος τρόπος δράσης για καθέναν που ζει με τις έλξεις προς το ίδιο φύλο είναι να κρατήσει αυτή την πληροφορία αποκλειστικά για έναν πολύ μικρό αριθμό στενών έμπιστων προσώπων. Εκτός αν του αρέσει να τον περικλείουν σε κουτάκια, που έχουν πολύ λίγη σχέση με την πραγματικότητα.

Βέβαια, έχω γράψει δημόσια για όλα αυτά. Βγήκα στην τηλεόραση, πήγα στο ράδιο, εμφανίστηκα ακόμη και σε ντοκιμαντέρ για αυτό το θέμα. Τελικά γνώριζα ότι όλα αυτά θα στάλαζαν στην καθημερινή μου ζωή με έναν σχεδόν οργανικό τρόπο. Γνώριζα ότι όλοι οι συνάδελφοί μου θα μάθαιναν γι’ αυτό και ότι μπορεί να το θεωρούσαν παράξενο ή αναπάντεχο ή σοκαριστικό – ή κάτι. Και γνώριζα ότι θα είχαν τις δικές τους απόψεις για το θέμα και πιθανώς θα σκέφτονταν ότι είμαι καταπιεσμένος, ή απαρχαιωμένος στον τρόπο σκέψης μου, ή ίσως ότι «τελικά ανακάλυψα ποιος πραγματικά είμαι». Δεν ήξερα ακριβώς, αλλά προετοιμάστηκα για οτιδήποτε μπορεί να ερχόταν, όσο καλύτερα μπορούσα.

Δεν μπορούσα πραγματικά να προετοιμαστώ πλήρως για τον τρόπο με τον οποίο αντέδρασαν κάποιοι. Δε θα άλλαζα αυτό που έκανα, αλλά οι αντιδράσεις τους απέναντί μου με έχουν πείσει ακόμη περισσότερο ότι είναι ανάγκη για το πρόσωπο που βιώνει έλξεις προς το ίδιο φύλο να αποθαρρυνθεί από το να τις αποκαλύψει δημοσίως.

Ορίστε μερικές από τις πιο ενοχλητικές στιγμές που αντιμετώπισα:

Σε μια γιορτή με πολλά άτομα από τη δουλειά, ένας συνάδελφος που έχει σχέση με έναν άλλον άνδρα για πολύ καιρό μου έκανε σαφές ότι είχε μάθει για τα γραπτά μου σχετικά με την ομοφυλοφιλία. Ο τρόπος με τον οποίο το έκανε ήταν πολύ ανόητος για μένα. Του έδειχνα κάποιον στο Facebook που πίστευα ότι ίσως γνώριζε. Έδειξε πως γνώριζε την οικογένεια και σχολίασε πως όλοι οι άνδρες στην οικογένεια ήταν χαριτωμένοι. Τότε με κοίταξε με ένα σκανδαλιάρικο βλέμμα και μου είπε: «Συμφωνείς, έτσι δεν είναι;»

«Βασικά όχι», ήθελα να πω, αλλά αντ’ αυτού απάντησα λέγοντας: «Χμμμ, να υποθέσω ότι βρήκες κάποια από τα γραπτά μου online;»

CC (BY-NC-ND) Michael Verhoef
CC (BY-NC-ND) Michael Verhoef

Πάντα αναρωτιόμουν τι μπορεί να πίστευαν για τα γραπτά μου οι φίλοι και οι συνάδελφοί μου που είχαν διαλέξει να ζήσουν με ένα σύντροφο του ίδιου φύλου. Με προβλημάτιζε, καθώς ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι οι επιλογές μου είναι οι επιλογές που εγώ έκανα και ότι δεν έγραφα δημόσια γι’ αυτές με διάθεση να κατακρίνω αυτούς και τις ζωές τους.

Έτσι αποφάσισα πως ίσως αυτή η νύχτα αποτελούσε μια ευκαιρία να το ξεκαθαρίσω αυτό στο φίλο μου. Πρότεινα να κάνουμε μία βόλτα.

Μιλήσαμε για πολλή ώρα. Ανησυχούσε ότι θα ήμουν επικριτικός γι’ αυτόν και το σύντροφό του και τον διαβεβαίωσα ότι αυτή ήταν μια επιλογή που έκανα για τον εαυτό μου. Νοιάζομαι γι’ αυτό το συνάδελφο και ήθελα να ξέρει ότι, απλά επειδή διάλεξα να ακολουθήσω τη διδασκαλία της Εκκλησίας, δε σημαίνει ότι κρατώ κριτική στάση απέναντί του.

Ήταν μια καλή συζήτηση και τελικά περπατήσαμε πίσω στη γιορτή.

Αργότερα άκουσα πως, όταν φύγαμε από τη γιορτή, ακούστηκαν αστεϊσμοί μεταξύ μερικών εκ των παρισταμένων, «πάω στοίχημα ότι πάνε να βγάλουν τα μάτια τους/να το κάνουν/να γλεντήσουν».

Άλήθεια;

Το κουτάκι στο οποίο μάς έβαζαν κι εκείνον κι εμένα ήταν ένα: ήμασταν και οι δύο «gay» στο μυαλό τους και προφανώς σε αυτό το κουτάκι, οι «gay άντρες» δεν αφήνουν ευκαιρία που να μην έχουν κάποιους είδους σωματικής/σεξουαλικής επαφής.

Τι είδους αξιοπρέπεια πιστεύουν ότι μπορεί να έχουν οι «gay άνδρες», αν πιστεύουν ότι δύο άνδρες που περπατάνε μόνοι τους, απομακρυνόμενοι από το πλήθος, πρόκειται να έχουν κάποιου είδους πονηρό ραντεβού; Είναι φρικτό για μένα να σκέφτομαι ότι αυτό είναι το κουτάκι στο οποίο φαίνεται να με έχουν βάλει πλέον.

CC (BY) Robert Elyov
CC (BY) Robert Elyov

Αυτό ήταν το τελευταίο πράγμα που είχα στο μυαλό μου, καθώς απομακρυνόμουν από τα φώτα της γιορτής. Νοιαζόμουν για το φίλο μου και ανησυχούσα ότι τα γραπτά μου μπορεί να τον είχαν πληγώσει. Και με πληγώνει το γεγονός ότι γίναμε στόχος ενός είδους αστείου.

Κι αυτό με τρελαίνει.

Ορίστε μερικά από άλλα τυχαία σχόλια που έκαναν καλοδιάθετοι φίλοι και συνάδελφοι και αποκαλύπτουν ότι με έχουν βάλει σε ένα κουτάκι:

Κάθε σχέση με γυναίκα που είχα στο παραλεθόν τώρα προφανώς θα ερμηνεύεται ως μια «εξερεύνηση της σεξουαλικότητάς» μου. Άσχετα από το γεγονός ότι ήμουν τρελά ερωτευμένος με μια γυναίκα που ήλπιζα να παντρευτώ, και ήμουν συντετριμμένος όταν αυτό δε συνέβη. Αυτό το κομμάτι της ζωής μου συσκευάζεται τώρα νοικοκυρεμένα και τοποθετείται σε ένα ράφι με την ετικέτα «Η σεξουαλική εξερεύνηση του Dan». Υποθέτω επίσης ότι ο λόγος για τον οποίον λένε ότι δεν πέτυχε ήταν εξ αιτίας αυτού του κουτιού στο οποίο με έχουν τοποθετήσει, ότι είμαι ένας gay άνδρας. «Φυσικά και δεν πέτυχε. Πώς θα μπορούσε; Είναι gay και δεν μπορούσε καν να το ομολογήσει στον εαυτό του εκείνο τον καιρό».

Ορίστε;

Μια φίλη μού είπε ότι καθώς σκεφτόταν τις παλιές μου σχέσεις με γυναίκες, πίστεψε πως πάντοτε ελκυόμουν από αρρενωπές γυναίκες και αγοροκόριτσα.

Αλήθεια; Πιστεύω πως οι γυναίκες με τις οποίες τα είχα θα το θεωρούσαν προσβλητικό αυτό. Και είναι αποδεδειγμένα λάθος.

Άλλο ένα παράδειγμα που η ιστορία της ζωής μου ξαναγράφεται μέσα από το πρίσμα του «Dan, του gay άντρα».

CC (BY-NC-ND) Corey'sWorld (MDCoreBear)
CC (BY-NC-ND) Corey’sWorld (MDCoreBear)

Άλλοι φίλοι φαίνεται να πιστεύουν ότι όλο αυτό οφείλεται στην προσπάθειά μου να συμφιλιώσω την πίστη μου με τη «σεξουαλικότητά μου».

Αυτό που δεν καταλαβαίνουν είναι ότι επέστρεψα στην πίστη μου, σε μεγάλο βαθμό εξ αιτίας της αλήθειας της σεξουαλικότητάς μου. Ήμουν πολύ ευχαριστημένος που είχα αφήσει την πίστη μου — καθημερινά μούτζωνα την εκκλησία στη γειτονιά μου, κάθε φορά που περνούσα από κει, αλλά τελικά βρήκα την αλήθεια σχετικά με τη σεξουαλικότητά μου εκεί που την περίμενα λιγότερο. Αν και γνωρίζω πως πιστεύουν πως απλά προσκολλώμαι σε δεισιδαίμονες προλήψεις που πρέπει να ξεφορτωθώ, αν θέλω πράγματι να γίνω ελεύθερος. Άλλο ένα κουτάκι. Κι όλα είναι τόσο χειραγωγικά.

Κάποιος άλλος φαίνεται να πιστεύει πως είμαι απλά ο τύπος του ανθρώπου που «θέλει να ζήσει μια εργένικη ζωή, όπως και να ‘χει». Άλλο ένα κουτάκι στο οποίο με τοποθέτησαν.

Κι άλλο ένα: αν αγωνίζομαι για την αγνότητα, αυτό πρέπει να σημαίνει ότι «δεν ενδιαφέρομαι για το σεξ». Η λογική εδώ φαίνεται να είναι η εξής: οποιοσδήποτε επιλέγει συνειδητά να ζει μια αγνή ζωή δεν απολαμβάνει πραγματικά το σεξ.

Αυτό δε θα μπορούσε να ισχύει λιγότερο για μένα. Είναι τόσο δύσκολο να φανταστείτε έναν άνθρωπο που μπορεί να απολαμβάνει βαθιά κάτι και όμως να αποφασίσει να μην εκπληρώσει αυτές τις επιθυμίες, λόγω της επιθυμίας του για ένα σπουδαιότερο στόχο που έχει στο μυαλό του; Το βλέπουμε αυτό στα γυμναστήρια ή στις δίαιτες ή στις θυσίες που κάνουν οι άνθρωπο για να προωθήσουν την καριέρα τους. Γιατί όχι και με την αγνότητα; Αν μπορούσα να κάνω τον κόσμο να περιστρέφεται γύρω από τις συγκεκριμένες επιθυμίες και ροπές μου, οι μέρες μου θα ξεκινούσαν και θα τελείωναν με μια ξεπέτα. Αλλά αυτός θα ήταν ένας πολύ απάνθρωπος τρόπος ζωής και μια ζωή πλήρους και απόλυτης μαλθακότητας.

Δεν είμαι ασέξουαλ. Δεν είμαι κάποιος που απλά πάντοτε ήθελε να είναι εργένης. Έχω ερωτευτεί τρελά μια γυναίκα. Κι έχω ερωτευτεί τρελά έναν άντρα επίσης. Άρα ποιος είμαι;

Πολλοί φίλοι και συνάδελφοί μου με έχουν κατατάξει με ευκολία όπου εκείνοι νομίζουν ότι ταιριάζω καλύτερα. Το μισώ αυτό. Πραγματικά.

Ποιος είμαι, στ’ αλήθεια; Ποιος είναι οποιοσδήποτε, στ’ αλήθεια;

CC (BY-SA) micadew
CC (BY-SA) micadew

Είμαι ένας άνδρας, πλασμένος κατ’ εικόνα και ομοίωση Θεού. Αυτό είμαι – δεν είμαι ένας «gay άντρας» και δεν είμαι ένας «bisexual άντρας» και σίγουρα δεν είμαι ένας άντρας που βλέπω τις γιορτές ως ένα μέσο για να βρω κάποιον τύπο να φασωθώ ή να βγω ραντεβού για σεξ. Ξέρω ποιος είμαι και ξέρω ποιος είμαι από σεξουαλική άποψη. Αυτή η αλήθεια έρχεται από την αλήθεια του σώματός μου. Είμαι ένας άνδρας, φτιαγμένος για σεξουαλική ένωση με γυναίκες, και το μόνο υγιές -και λογικό μέρος- για αυτή τη σεξουαλική ένωση είναι μέσα σε ένα γάμο που είναι ανοιχτός στην πιθανότητα της ζωής. Και αυτός είναι ο λόγος που έχω επιλέξει να επιδιώξω την αγνότητα.

Μια από τις μεγάλες μου αποστολές στη ζωή είναι να πω στους νέους ανθρώπους να αποφύγουν τα μάλλον βαρετά και άνοστα κουτάκια σεξουαλικής ταυτότητας που αρέσκεται να δημιουργεί για μας η κοινωνία. Μην κάνεις coming out. Δε θα σου φέρει την ελευθερία. Δε «βγαίνεις έξω» στην ελευθερία και την αλήθεια. Αντίθετα, μπαίνεις μέσα σε κουτάκια γεμάτα ψέματα και παρανοήσεις. Το να κάνεις «coming out» στον κόσμο δεν είναι καθόλου απελευθερωτικό. Εκτός αν θεωρείς απελευθερωτικές τις αλυσίδες και τις ταμπέλες.

Μοιράσου το με μερικούς κοντινούς σου. Μοιράσου το με τους γονείς σου, τον πνευματικό σου, την οικογένειά σου και κάποιους στενούς και διαλεγμένους φίλους. Αλλά μην το μοιράζεσαι με τον κόσμο. Αυτοί είναι που σ’ αγαπούν αληθινά, που είναι οι ποιμένες σου που καθοδηγούνται από τον Παράκλητο. Άκουσέ τους και θα είσαι ελεύθερος. Μη σκλαβώνεσαι από το επιφαινόμενο της ελευθερίας ή της χειραφέτησης που υποτίθεται πως θα είναι δικές σου με το «coming out». Άκου τα λόγια της Εκκλησίας και ακολούθα την στο μονοπάτι που είναι ασφαλές:

Για κάποιους ανθρώπους, η αποκάλυψη των ομοφυλοφιλικών έλξεων σε συγκεκριμένους στενούς φίλους, μέλη της οικογένειας, έναν πνευματικό, εξομολόγο ή μέλη μιας υποστηρικτικής εκκλησιαστικής ομάδας μπορεί να παράσχει πνευματική και συναισθηματική βοήθεια και να τους βοηθήσει να προχωρήσουν στη χριστιανική ζωή. Στο πλαίσιο της ενοριακής ζωής, ωστόσο, η γενική δημόσια αυτο-αποκάλυψη δεν είναι βοηθητική και δεν πρέπει να ενθαρρύνεται.

Daniel Mattson

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here