Στοχασμοί για την ομοφυλοφιλία από τον π. Αλέξανδρο Σμέμαν

2
CC (BY) Kuba Bożanowski

Τετάρτη, 19 Oκτωβρίου 1977

Ομοφυλοφιλία. Το ζήτημα δεν είναι καθόλου αν είναι φυσική ή αφύσικη, αφού αυτό το ερώτημα είναι ανεφάρμοστο στην πεπτωκυία φύση, στην οποία – και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο -τα πάντα έχουν διαστραφεί, το καθετί, κατά κάποιο τρόπο, έχει γίνει αφύσικο. Μήπως το ν’ αφιερώνεσαι στα χρήματα ή στη Ρωσία ή σε κάτι άλλο είναι κάτι το φυσικό στον άνθρωπο;

Ο άνθρωπος, δημιουργημένος για να δίνεται στον Θεό, διαστρέφει τη φύση του, την ουσία του, όταν προσφέρει τον εαυτό του σε κάτι άλλο, όταν μεταμορφώνει αυτό το «άλλο» σε είδωλο. Συνεπώς, το ζήτημα δεν είναι να κάνουμε τους ομοφυλόφιλους «κανονικούς» ή να τους απελευθερώσουμε συμφωνώντας πως διαθέτουν ένα διαφορετικό «στυλ ζωής».

Το θέμα είναι, πρέπει να είναι, η αποδοχή από τον ομοφυλόφιλο, όπως και από κάθε άλλο άνθρωπο, μιάς ολοκληρωμένης κλήσης, μιάς κλήσης για ακεραιότητα, που απευθύνει ο Θεός σε κάθε άνθρωπο. Η ομοφυλοφιλία αποτελεί εκδήλωση του «σκόλοπος της σαρκός» που βασανίζει κατά διαφόρους τρόπους, αλλά βασανίζει τον καθένα. Στον πεσμένο κόσμο τίποτε δεν μπορεί να «ομαλοποιηθεί», αλλά τα πάντα μπορούν να σωθούν.

CC (BY) Kuba Bożanowski
CC (BY) Kuba Bożanowski

Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 1977

Σκεφτόμουν το τρομακτικό φορτίο της ομοφυλοφιλίας: Προύστ, Ζιντ, Τζούλιεν Γκρίν, κ.λπ. Τόσοι άνθρωποι γύρω μας λέγουν: αυτό το φορτίο, αυτό το τραύμα, αυτή η νεύρωση προέρχεται από την απόρριψή τους από την κοινωνία, από την αναγκαιότητα να κρύβονται, να λένε ψέματα, κ.λπ.

Ίσως όλα αυτά να είναι εν μέρει αληθινά. Αλλά μόνο εν μέρει – πράγμα που δεν ενδιαφέρει στην πραγματικότητα. Ο Ζιντ, παραδείγματος χάριν, ξεπέρασε αυτή την άρνηση και υποχρέωσε τους ανθρώπους να τον δεχθούν. Νομίζω πως αυτό που πιο πολύ ενδιαφέρει είναι η αίσθηση ενός αδιεξόδου, μιάς ακόρεστης δίψας που δεν μπορεί να μεταμορφωθεί σε ζωή. Στο τέλος, όπως πάντα, δεν υπάρχει μόνο ένας τοίχος αλλά και ένας καθρέφτης.

Στον πεπτωκότα κόσμο, ο,τι είναι αυστηρά σεξουαλικό είναι άσχημο, διεστραμμένο, χυδαίο. Σ’ έναν «κανονικό» άνθρωπο, υπάρχει τουλάχιστον η δυνατότητα να μεταμορφώσει την ασχήμια και έτσι να την εξαλείψει. Για τους ομοφυλόφιλους, αυτή η δυνατότητα, αυτή η επαγγελία, αυτή η έκκληση, αυτή η πόρτα – δεν υπάρχει!

Αλλά, αν η ομοφυλοφιλία είναι μια εκτροπή, μια διαστροφή, από που άραγε προέρχεται, πως συμβαίνει, και γιατί δεν μπορεί να μεταβληθεί; Δεν γνωρίζω καμιά επιστημονική θεωρία, αλλά υποθέτω πως όλες τους ανάγουν το πρόβλημα στη βιολογία ή στην κοινωνία, δηλαδή σ’ εξωτερικά αίτια.

Μου φαίνεται όμως πως η ρίζα της είναι πνευματική: είναι η ουσιαστική αμφισημία των πάντων στον πεπτωκότα κόσμο. Σ’ αυτόν τον κόσμο των παραμορφωτικών κατόπτρων, η μία ανωμαλία γεννά μια άλλη -στην περίπτωσή μας, η πτώση της οικογένειας, η πτώση της ίδιας της εικόνας του σεξ, δηλαδή των σχέσεων ανάμεσα στον άνδρα και στη γυναίκα. Η πτώση επίσης της μητρότητας, η πτώση, τελικά, της ίδιας της αγάπης στη σωματική και συνεπώς στη σεξουαλική έκφρασή της.

Σ’ ένα επίπεδο, η ομοφυλοφιλία είναι ένα μείγμα φόβου και υπερηφάνειας· σ’ ένα άλλο είναι έρωτας και αυτοερωτισμός. Δεν είναι τυχαίο το ότι ένα κοινό γνώρισμα των ομοφυλοφίλων είναι ο εγωκεντρισμός τους (όχι κατ’ ανάγκην εγωισμός), ένα υπερβολικό ενδιαφέρον για τον εαυτό τους, ακόμη κι όταν αυτός ο εγωκεντρισμός συνδυάζεται με μια απεριόριστη περιέργεια και ένα άνοιγμα στη ζωή (όπως συνέβαινε με τον Ζιντ).

Από το Ημερολόγιο του π. Αλεξάνδρου

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Εμβαθυνετε πρωτα στο «ζητημα», γνωριστε ομοφυλοφιλους χωρίς κριτικη διαθεση και μετα βγαλτε το πορισμα. Με την ιδια ανεση μπορω να αποκαλεσω την ετεροφυλοφιλια κατι αντιστοιχο. Η ομοφυλοφιλια δεν προερχεται ουτε απο φοβο ουτε απο υπερηφανεια. Ο αυτοερωτισμος ως εννοια δεν σχετιζεται με το ολο ζητημα. Αυτοερωτισμος με την εννοια οτι π.χ. ενας αντρας «επιλεγει» εναν αλλο αντρα επειδή βλεπει το κοινο, το ιδιο σε καποιον αλλο και αυτο με καποιον τροπο εχει μια αυτοερωτικη διαθεση; Ο ομοφυλοφιλος δεν το «κανει» με τον εαυτο του, π.χ. ο Γιαννής που δημιουργει μια σχεση, συζει και κανει σεξ με τον π.χ. Γιωργο, δεν βλεπει στον γιωργο τον εαυτο του, αλλα αυτό που ηθελε να βρει, όπως και ο Κωστας βλεπει την Μαρια αντιστοιχα. Η εννοια του αυτοερωτισμου δεν εχει καποιο παραπανω νοημα, περα απο το να αποτελει μια πομπωδη εκφραση που γενικευει μια κατασταση.
    Ο εγωκεντρισμος δεν ειναι γνωρισμα των ομοφυλοφιλων, θα βρει κανεις εγωκεντρικους ομοφυλοφιλους και ετεροφυλοφιλους. Επιμενω οτι για να κρινεις καποια ατομα πρεπει πρωτα να τα γνωρισεις. Στη συγκεκριμένη περιπτωση ο αρθρογραφος κρινει τους «φανερα» ομοφυλοφιλους, αυτούς που ουσιαστικά «φαινονται» απο μακρια. Πέρα απ’αυτους υπαρχουν και πολλοι αλλοι «τυποι» ομοφυλοφιλων ανθρωπων. Ειναι ανθρωποι που οταν μαθεις οτι ειναι gay θα πεις «μα δεν του φαινεται». Και φυσικα και δεν του φαινεται γιατι δεν υπαρχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά συμπεριφοράς/προσωπικοτητας που συνοδευουν την ομοφυλοφιλια, μονο προκαταληψεις γυρω απο αυτην. Και επιστρεφοντας στο ατομο που «φαινεται», επειδη ακριβως αντιμετωπίζει ομοφοβικές επιθεσεις, σχολια απο τον κοινωνικό του περιγυρο, την εκκλησια, το σχολειο, το ιδιο το κρατος και πιθανοτατα την ιδια του την οικογενεια μαθαινει να αμυνεται. Μια αμυνα μπορει να ειναι η ειρωνεια, αλλη αμυνα να γινεται ακριβως αυτο που τον κοροιδευουν (π.χ. σε κοροιδευουν για τη θηλυπρεπη φωνη σου; θα την τονισεις οσο περισσοτερο μπορεις και θα την κανεις συμβολο. Γιατι αυτο που εσυ ο ιδιος αποδεχεσαι και αυτό για το οποιο ισως και εσυ ο ιδιος αυτοσαρκαζεσαι αυτοματα δεν αποτελει οπλο για τον αλλο…χανει τη δυναμη του). Γενικα υπαρχουν πολλων ειδων αμυνες. Για να καταλαβεις γιατι χτιζουν αυτες τις αμυνες οι ανθρωποι πρεπει να καταλαβεις πως μεγαλωσαν. Και ειναι εξαιρετικα δυσκολο να μπεις στη θεση ενος ομοφυλοφιλου, ειναι εξαιρετικα δυσκολο να καταλαβαινεις οτι σε κοιτουν ολοι, οτι η ιδια η μητερα σου σε μισει γι΄αυτο που εισαι, οτι δεν βλεπεις πουθενα προτυπα ομοφυλοφιλων ανθρωπων και σχεσεων τετοιου τυπου, ειναι δυσκολο να νιωθεις τερας, ενω δεν εισαι. Η ομοφυλοφιλια δεν συνιστα καποια πτωση, αλλα μια υπερτατη μορφη αγαπης. Μιας αγαπης που αποφασιζει κοντρα σε κοινωνια, θρησκεια, πολιτεια να υπαρξει. Δυο ανθρωποι που αποφασιζουν να ειναι μαζι παρα τις αντιξοοτητες. Ενα ετεροφυλο ζευγαρι π.χ. δεν μπορει να το συνειδητοποιησει αυτο ακριβως γιατι δεν αντιμετωπιζει συστημικη καταπιεση.

  2. Φιλε μου σαν ομοφυλοφιλος θα σου πω οτι σχετικα με τον εγωκεντρισμο τον ναρκισσισμο κτλ ειναι πραγματα που προσωπικα τα εχω παρατηρησει κυρίως σε ομοφυλοφιλα ατομα. Οποιος εχει κανει μια γυρα στα γνωστα site ειναι χαζος να μην το δει. Ναι υπαρχουν και ετεροφυλοφιλοι με αυτα τα χαρακτηριστικα ομως εδω το μιλαμε για την ομοφυλοφιλια.
    Οσο για τον αυτοερωτισμο εχω ακουσει πολλους να λενε οτι θελω καποιον σαν εμενα επομενως εμπειρικα μιλωντας θεωρω οτι ισχιει. Τελος να πω οτι δεν κατεκρινε κανεις ουτε καν το παραπανω αρθρο ολους τους ομοφυλόφιλους, απλα διαπιστωνει συμπεριφορες που έχουν πολλοι, και δεν δικαιολογει σεξουαλικες πρακτικες γενικως.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here